برای 3نامزد ریاست فدراسیون؛ بیچاره فوتبالی که شما ناجی‌اش باشید!

پرسپولیس اف سی: دیدن سه کاندید انتخابات فدراسیون فوتبال در برنامه نود دوشنبه شبی که گذشت، چیزی شبیه مشت زدن به یک دیوار سفت بود ، یک خنده عصبی ، از تکرار حرفهایی که تکراری است از افرادی که خود را مدیر فوتبالی حالا دیگر هم می دانند و هم  قلمداد می کنند و حتما مدعی هستند چند تا پیراهنی بیشتر از دیگران پاره کردند، گویی انگار بعد از این انتخابات تازه میخواهیم یک تیم ملی داشته باشیم چندتا باشگاه تا به تعریف لغوی درست کردن بازیکن و مربی از این به بعد بپردازیم، چهره های آشنایی که شاید هیچ کدام کوچکترین ذره ایی حتی از استشمام محبوبیت را در مقابل مخاطب ندارند ، افرادی که شاید در عرصه خشم شب و کمین، تحرکات دشمن در کنار مرزهای ایران نظریات ارزشمندتری را نسبت به این فوتبال فلک زده داشته باشند .

دیدن این برنامه با القاب سردار در خطاب به آنها، که البته به مهدی تاج لقب مهندسی هم گاها داده می‌شد، یک جور دلتنگی همیشگی همراه با حسرت را برای آدمی تداعی می کرد. وقتی مبهوت به صفحه تلویزیون می شدی، وقتی هر کدام از آقایان مدیر، از  اعمال و آرزوها و پروژه های بکر غیرقابل دسترس خود سخن می گفتند، چیزی شبیه شنیدن اینکه؛ چقدر بدشانسیم ما، وقتی همه آنها از یک تفکر بر روی کارلوس کی‌روش با هم تفاهم دارند و هر کدام در مقطع ای از ظن خود به او نمره قبولی را داده بودند، وقتی یادشان می رود قبلا حرفها صورت دیگری داشت؛ و چه جالب می شود این نرمش و نگاه  باز شده  یکهویی نسبت به مرد پرتغالی فوتبال ملی ایران!

با شنیدن حرفهای نوبتی چند دقیقه ای هر یک از کاندیدها ، احساس می شد که تا به حال جناب تاج در فدراسیون فوتبال چه می کرد؟  آقای عزیز محمدی با این همه کاغذ و مستندات چرا چیزی را زودتر عیان نکرد، و برادر آجرلو عجب اجحافی در حق ما و دوستداران فوتبال با آن تبلت سحرآمیزش کرد که در این چند سال فاصله گرفته بود و آنطور که باید و شاید نزدیک نزدیک نزدیک به بدنه این فوتبال نبوده ! تا اینقدر ما غصه غربی ها را نخوریم.

فوتبال ایران شاید از ایستگاه تحول در ریاست  فدراسیونش  وارد فاز جدیدی از چالش های انباشته از گذشته و جدیدتری در پیش روی خودش باشد ، وعده هایی در مورد سیستم معیوبی که کوچکترین حرکت زیر بنایی را با خود بهمراه ندارد، چیزی بیشتر در لحظه گذراندن و تحمل کردن از اینکه باید در نا امیدی مطلق، دل خوش بود، به حوادث پیش روی، چیزی که باز هم از گذشته مشخص و پر رنگ تر است، پست صندلی ریاست در شرایطی دست به دست می شود، که بعید به نظر می آید اتفاقی در جهت خیر رخ دهد، وقتی که افرادی از بدنه کنونی فدراسیون خود را در مقام نقد کننده فعلی می‌دانند چطور می توان امید داشت که در تصاحب ریاست فدراسیون با همین افراد تغییری آن هم تاثیر گذار رخ دهد، وقتی آدمها همان هستند و رویکردها در مسیر به اصطلاح خدمت رسانی با همان نگرش بدون دلیل من در آوردی خود، می خواهند اینبار قدم را محکم‌تر در جهت افول بردارند …

عماد واسع




دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد !

Notify of
avatar
wpDiscuz