لطفا به ویترین دست بزنید

پرسپولیس اف سی: دیگر از خوابیدن پشت در استادیوم یک شب قبل از دربی خبری نیست و رانندگان اتوبوس‌های شرکت واحد هم مدت‌هاست بی‌دغدغه و با آرامش، تماشاگران را به در خانه‌هایشان می‌رسانند؛ بدون اینکه کف آسفالت بزرگراه‌ها و خیابان‌ها از شیشه فرش شود. از آن دعوا و بزن‌بزن‌های بازیکنان هم خبری نیست تا فردای بازی کسی تیتر نزند «۹۰ دقیقه نتوانستند آدم باشند!» نیروی انتظامی هم دیگر دردسر کنترل سیل عظیم جمعیت را ندارد و تا شروع بازی درهای استادیوم باز است و رادیو و تلویزیون هم پیاپی پیام نمی‌دهند که «ظرفیت استادیوم تکمیل است، لطفا به آزادی نیایید».

با همه این احوال بازهم دربی حساسیت‌های خودش را دارد و حتی اگر فردا نیمی از ظرفیت ورزشگاه هم پر نشود، آن تیمی که برنده باشد شهر متعلق به اوست. از مهدی هاشمی‌نسب یاغی بزرگ دربی‌ها که بپرسید دوست دارد این بازی همیشه مساوی شود تا هیچ‌کس غم شکست را در دلش نریزد اما زیباترین و به‌یادماندنی‌ترین دربی‌ها همواره با گل‌های فراوان و برد و باخت تیم‌ها همراه بوده است.

در این یک دهه، دوبار هر کدام از تیم‌ها توانستند دیگری را با نتیجه سه بر دو شکست دهند؛ بردهایی که از قهرمانی برای برندگان دربی شیرین‌تر بود و اتفاقا باخت‌های اینچنینی غم کمتری دارد. هیچ‌وقت چهار دربی پیاپی و بدون گل (۷۵، ۷۶، ۷۷و ۷۸) بازی‌های جذابی برای هواداران نبود و مشخص بود با پایان هر بازی تماشاگران احساس سرشکستگی و فریب خوردن را تجربه می‌کنند.

اما این‌بار امیدواریم در یک بعدازظهر دلپذیر پاییزی، مربیان و بازیکنان جانب احتیاط را کنار بگذارند و برای سیراب‌کردن تماشاگران حاضر در استادیوم و میلیون‌ها بیننده تلویزیونی از خیر آن یک امتیاز به‌دردنخور بگذرند و اجازه دهند هواداران فوتبال بعد از مدت‌ها تجربه نابی از یک دربی واقعی را ببرند.

باور کنید این خواسته زیادی نیست و لذت بردن همیشگی از ویترین فوتبال باشگاهی، اولین و طبیعی‌ترین خواسته مشتریان آن است. ویترینی که سال‌هاست در حال خاک خوردن است و جذابیت‌های آن به زیر غبار بی‌هیجانی رفته است. پس لطفا به این ویترین دست بزنید!

 پویان صفربیگلو




دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد !

Notify of
avatar
wpDiscuz