پژوهشی كه روی 138 ضربه پنالتی دیدارهای فینال جام جهانی در فاصله سالهای 1982 تا 1994 انجام شده، نشان میدهد كه حتی دروازهبانان سطح اول جهان نیز نمیتوانند پنالتیهای خوب را مهار كنند. بر اساس این پژوهش، دروازهبانها تنها در 41 درصد مواقع جهت حركت توپ را به درستی تشخیص دادند كه حتی از شانس پیشامد تصادفی هم كمتر است و تنها موفق شدند 14.5 درصد ضربات پنالتی را بگیرند.



نتایج یک بررسی آماری ساده نشان داد بازیکنانی که هنگام ضربه پنالتی زدن تماس چشمی با دروازه بان برقرار نمی کنند، درصد بیشتری از ضربات خود را به گل تبدیل می کنند!

به گزارش ایسنا، ضربات پنالتی كه در آخر یك مسابقه حساس برای تعیین تیم برنده زده میشود، بیتردید پراسترسترین لحظه ورزشی در یك مسابقه فوتبال است. وقتی در پایان 120 دقیقه یك مسابقه حذفی در جام جهانی دو تیم به تساوی میرسند، نتیجه مسابقه بر اساس پنج ضربه پنالتی كه هر یك تیمها میزنند مشخص خواهد شد. به همین دلیل این ضربات پنالتی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. امروزه تیمهای ملی آن چنان در اندیشههای دفاعی غرق شدهاند كه در پنج جام جهانی قبلی، دو دیدار فینال با تساوی به پایان رسید و تكلیف قهرمان در ضربات پنالتی مشخص شد. اگر دروازهبان بتواند در ضربات پنالتی فقط یك ضربه را مهار كند یا كاری انجام دهد كه زننده ضربه توپ را وارد دروازه نكند، نتیجه بازی تغییر خواهد كرد. آمارها نشان می دهد برای جلوگیری از موفقیت دروازه بان هنگام زدن ضربه بهتر است که او را نادیده گرفت!

ضربات پنالتی از فاصله 12 یاردی (حدود 11 متری) خط دروازه زده میشوند. قدرتمندترین پنالتیزنان میتوانند ضربه خود را با سرعت حدودا 130 كیلومتر در ساعت به سمت دروازه بفرستند. این بدان معناست كه توپ ظرف مدت 500 میلی ثانیه به دروازه میرسد. دروازهبان برای حركت از مركز دروازه به سمت یكی از تیرها به حدود 600 میلی ثانیه زمان نیاز دارد. به طور خلاصه، اگر ضربه پنالتی به نحو مناسبی زده شود قطعا وارد دروازه خواهد شد.

پژوهشی كه روی 138 ضربه پنالتی دیدارهای فینال جام جهانی در فاصله سالهای 1982 تا 1994 انجام شده، نشان میدهد كه حتی دروازهبانان سطح اول جهان نیز نمیتوانند پنالتیهای خوب را مهار كنند. بر اساس این پژوهش، دروازهبانها تنها در 41 درصد مواقع جهت حركت توپ را به درستی تشخیص دادند كه حتی از شانس پیشامد تصادفی هم كمتر است و تنها موفق شدند 14.5 درصد ضربات پنالتی را بگیرند.

تغییری كه در سال 1997 در قانون ضربات پنالتی ایجاد شد و هدفش كمك به دروازهبان برای مهار ضربه پنالتی بود، حتی شرایط را بدتر كرد. تا پیش از آن سال، دروازهبانها مجبور بودند تا زمان زدن ضربه به صورت بی حركت در مركز دروازه باقی بمانند اما اصلاح قانون به آنها اجازه داد كه پیش از زدن ضربه روی خط دروازه حركت كنند. با این حال، دروازهبانها هنوز اجازه ندارند كه رو به جلو و به سمت زننده ضربه حركت كنند.

این تغییر باعث شد كه زنندههای ضربه پنالتی یك حركت فریبنده را با عنوان «مكث كوتاه» ابداع كنند. امروزه پنالتیزنهای خبره با گامهای خود دروازهبان را فریب میدهند تا او پیش از ضربه به سمت یكی از گوشهها حركت كند. فیفا اخیرا بندی با این مضمون به قانون پنالتی اضافه كرده است: «فریب دادن دروازهبان حریف در زمان دویدن به سمت توپ برای زدن ضربه پنالتی مجاز است اما فریب دادن دروازهبان زمانی كه دویدن به پایان رسیده است مغایر با قانون 14 بوده و یك حركت غیرورزشی محسوب میشود». در حال حاضر تشخیص اینكه آیا زننده ضربه پنالتی در جریان دویدن دروازهبان را فریب داده یا پس از آن، بر عهده داور مسابقه است. چنانچه بازیكن مهاجم از این قانون تخطی كند با كارت زرد جریمه و در صورت گل شدن پنالتی، ضربه تکرار خواهد شد.

یك پژوهشگر انگلیسی معتقد است كه در شرایط پرفشار و پراسترس ضربات پنالتی، بهترین كاری كه زننده ضربه میتواند انجام دهد این است كه دروازهبان حریف را نادیده بگیرد و تصور كند كه او در آنجا حضور ندارد. گریگ وود در پژوهشی كه در نشریه "ژورنال آو اسپورتس ساینس" منتشر شده، 18 فوتبالیست سطوح دانشگاهی را جمع كرده و به وسیله ابزارهایی، حركت چشمان آنها را در زدن ضربه پنالتی بررسی كرده است. نتیجه این پژوهش نشان میدهد افرادی كه در زمان زدن ضربه پنالتی به دروازهبان خیره شده بودند در 40 درصد مواقع ضربه خود را خراب كردند ولی در مقابل پنالتیزنان خونسردی كه حضور دروازهبان را نادیده گرفته بودند تنها در 20 درصد مواقع در ضربه خود ناكام بودند.

ضربه زنندگان پنالتی باید این نکته را در نظر داشته باشند که دروازه بان برای بالا بردن شانس دریافت ضربه باید حرکات چشم و اعضای بدن (خصوصا پایین تنه) ضربه زننده را به دقت بررسی کند تا بتوانند مسیر توپ را تشخیص دهد، اما انجام این کار از سوی بازیکن هیچ فایده ای ندارد و تنها ذهن او را مشوش می کند. چرا که به هیچ وجه از روی حرکات بدن یک دروازه بان نمی توان حدس زد که به کدام سمت شیرجه خواهد زد!

وود در این رابطه به نشریه "گاردین" انگلیس میگوید: «وقتی بازیكنان نگرانی و استرس داشته باشند، احتمال بیشتری دارد كه حضور دروازهبان حواسشان را پرت كند». وی میگوید كه دروازهبان میتواند با انجام دادن حركاتی، حواس زننده ضربه را پرت كرده و باعث شود كه او پنالتی خود را خراب كند. این پژوهشگر بروس گروبیلار دروازهبان سابق لیورپول را كه در جریان یك بازی اروپایی در سال 1984 با رقص پای خود به شهرت رسید و همچنین یرزی دودك دیگر دروازهبان این تیم را كه در سال 2005 دستهای خود را تكان میداد به عنوان مثال ذكر میكند. وود میگوید: اگر دروازهبان كاری كند كه ترسناك به نظر برسد، میتواند توجه زننده ضربه را بیش از قبل به خود جلب كند