آرسنال بر سر چهارراه :

درباره ی رابین ونپرسی ،پول و چیزی که وفاداری نامیده می شود.



سه دسته فوتبالیست وجود دارد

اولین دسته که "مزدور" نامیده می شوند.آن ها وابستگی به هواداران،بازیکنان و مربیان را متوجه نمی شوند.آن ها فوتبال را در درجه اول به دو دلیل بازی می کنند: بدست آوردن پول زیاد و سفر به بسیاری از مکان های جدید(باشگاه ها و کشورها).به طور مشابه هواداران نیز وابستگی عاطفی با این چنین بازیکنانی حتی اگر بسیار خوب باشند، برقرار نمی کنند.

سپس دسته دیگری وجود دارد.دسته "بسیار وفادار" .این دسته ای است که تقریبا در آستانه ی انقراض است.این بازیکنان به آسانی با "خانواده فوتبالی"که برای آن بازی می کنند و پول بدست می آورند پیوند برقرار می کنند.آن ها به اندازه کافی با افتخارات و پول مایع پر شده در بشکه های نفت تاجران عرب تحریک نمی شوند.هواداران،بازیکنان و مربیان بسیار با این بازیکنان نزدیک اند و به این نمونه های غیرمعمولی احترام می گذارند و تحسین شان می کنند.

همچنین دسته ی سومی نیز وجود دارد : "بر سر چهار راه " !! .این بازیکنان ادعای متعهد بودن را دارند.علاقه ی زیادی به هواداران،مربیان و هم تیمی هایشان در زمانی که در باشگاه هستند نشان می دهند.به طور مشابه، هواداران این علاقه را با نشان دادن محبت های بی پایانشان در راه های بی نظیری بازمی گردانند.به هرحال این بازیکنان با پول و افتخارات بسیار تحریک پذیر اند.در نهایت آن ها بطور زیرکانه ای آن را "جاه طلبی" می نامند. جاه طلب بودن در زندگی چیز برجسته ای است.همه ی فوتبالیست های موفق دستیابی به بزرگی را با به دست آوردن افتخارات زیاد برای باشگاهشان و همچنین تمجید فردی برای خودشان مشخص کرده اند.اما بردن و دست یابی به "بزرگی" هزینه ای دارد.اعتماد،تعهد و صبر با کمی شانس در کنار آن.

اگر شما عضوی عالی و جاه طلب برای باشگاه -در چندین سال مداوم بوده ایدT کاملا حق دارید گه همین گونه از باشگاه، مربی و هم تیمی هایتان انتظار داشته باشید.وقتی در اوج توانایی خود هستید، هیچ دلیلی وجود ندارد که در شرایط عادی بازی کنید.گفته میشود که باید هارمونی کاملی بین آنچه که می گویید و آنچه درواقع انجام می دهید وجود داشته باشد.در آرسنال تعدادی بازیکن وجود دارند که برای فهم بیشتر مطلب بالا می توانند درنظر گرفته شوند.

تیری آنری

او "همه کاره"برای آرسنال بود و تقریبا به تنهایی سطح فوتبالی که در هایبری بازی می شد را در زمان آرسن بالا برد.او مطمئنا توسط هم تیمی هایش هم حمایت می شد.کسانی که "انجام دهنده ی سهم خود" در دستیابی به شکست ناپذیری در دهه 2000 بودند.پس از به دست آوردن همه چیز در فوتبال و همچنین به دست آوردن یک مدال اروپایی در پاریس، او خواهان یک "انتقال" برای "امتحان" چالش های جدید شد.او به گونه ای با باشگاه پیوند برقرار کرده بود که برای توضیح اینکه چرا از باشگاه جدا شد ویدئویی 30 دقیقه ای تهیه کرد! درباره ی تیری هم چنین ویدئویی نیاز نبود.او در آرسنال یک اسطوره است و همیشه هم خواهد بود.او در دوره زمان طولانی عالی عمل کرده بود و با همه ی انتظاراتی که هواداران از فوتبالیستی عالی مانند او داشتند تطابق یافته بود.خروج او یک صحنه ی غمناک بود و احترام متقابل هواداران نسبت به او، هوادارانی که بهترین ها را برای او بخاطر خدمات استثناییش به باشگاه آرزو می کردند.

سمیر نصری

حدود 999 نفر از 1000 نفر هواداران آرسنال مرد فرانسوی را با کلمه ی خاص چهارحرفی ناخوشایندی صدا می زنند. هم چنین اتحادی در عقیده فقط وقتی اتفاق می افتد که بازیکن بی احترامی بسیاری به باشگاه کرده باشد و همین گونه هم بود. کمی قبل از رفتنش به مرتعی درظاهر سبزتر نصری ادعای دوست داشتن باشگاه را داشت و به "سیستم" باور داشت.با استناد به "جاه طلبی" به عنوان دلیلی قابل قبول و بردن جام ها به عنوان هدف نهایی،سمیر نصری در پیراهن آبی روشن منچستر سیتی ظاهر شد به گونه ای که هواداران ارسنال در فروم های اجتماعی درباره ی خانواده ی او صحبت های نفرت انگیزی انجام دادند.این داستان دروغین خنده دار با اینکه نصری جام را در سیتی پیروز شد،تمام نشد.او انتخاب کرد که دهانش را دوباره باز کند و درباره ی اینکه انتقالش از آرسنال امری بی عیب از طرف خدایان مقدس بوده است صحبت کند و یک نکته را به هواداران ارسنال ثابت کرد، درصورتی که شما یک هوادار عام فوتبال هستید و از این قضیه غافلید:" اینکه هواداران منچستر سیتی احساساتی تر از هواداران آرسنال هستند" خب بگذارید همین جا این بحث را برای روز دیگر رهایش کنیم.

سسک فابرگاس

بعد از در خدمت باشگاه بودن با بهترین ازخودگذشتگی ها و تعهد در یک دوره وقتی باشگاه درحال گذر از یک فاز بود،فابرگاس نزدیکتر از هرکس دیگر برای رسیدن به سطح عظمت تیری آنری بود.او تیم را وقتی کاپیتانی کرد که در وضعیت وخیمی بود: او با درد بازی کرد، با سرزنش بازی کرد و برای قرار دادن قفسه سینه اش در برار توپ بازی کرد! درباره ی سسک موضوع این بود که همه ی هواداران آرسنال می دانستند که او روزی به "باشگاه مادری" خود برمی گردد.تنها سوال این بود که "چه زمانی"؟! سرانجام آن زمان قبل از شروع فصل قبل وقتی کاتالانی ها مقاومت آرسنال را شکستند، فرا رسید.بعضی معتقدند که او می توانست برای چند سال بیشتر بماند و بعد از بردن چیزی برای باشگاه برود.اکثریت خروج او را به سختی اما با آرزوهای خوب برای آینده ای درخشان تر در تیم سرزمین خانگیش،بهترین تیم این سیاره قبول می کنند.یک هوادار فوتبال عاقل این مورد را فقط با "بیخیال!" به پایان می رساند.

رابین ونپرسی

یک شخصیت متکبر و تهوع آور، تقریبا شبیه جوی بارتون! ون پرسی در سال 2004 از فاینورد کنار گذاشته شد.سال ها در آرسنال توسط آرسن و کادر پزشکی پرورش یافت.پس از گذراندن زمان بیشتری در اتاق پزشکی نسبت به زمین فوتبال،بالاخره ون پرسی به زمان مورد نظر رسید.او یک سال فوق العاده را با آرسنال داشت.حتی بازوبند کاپیتانی را بست و از جلو تیم را با گلزنی های گاه و بی گاهش هدایت می کرد.او با رفتار فروتنانه و شخصیتی مهربان در بیرون زمین به "بازیکن هواداران" تبدیل شد.با ادعای این که هیچوقت "باشگاهی که دوست دارد" را ترک نمی کند.در مجموع او نماد آرسنال بود.مرد اصلی خط حمله ! مردی که نمایانگر پیراهن قرمز و سفید محبوب آرسنال بود.تا اینکه این اتفاق افتاد :

"به شخصه فصل فوق العاده ای را پشت سر گذاشتم اما گل های من باید باعث برنده شدن جام ها برای تیم شود و باید روزهای پرافتخار گذشته را به ارمغان بیاورد.بدون درنظر گرفتن احترام فوق العاده ای که برای آقای ونگر،بازیکنان و هواداران قائلم نمی خوام به جزئیات وارد شوم،اما متاسفانه در این جلسه باز هم برایم روشن شد که در بسیاری از زمینه ها با راهی که آرسنال می رود موافق نیستم.من بسیار درباره ی آن فکر کردم.و تصمیم گرفتم که قراردادم را تمدید نکنم.شما بچه ها،هواداران،مطمئنا حق مخالفت با تصمیم من را دارید و من هم همیشه به نظرات شما احترام می گذارم."

پس از آن محبوبیت رابین ون پرسی میان هوادارن آرسنال سقوط کرد. مثل سقوط 9 بتل در یک ضربه بازی بولینگ.بیش از نیمی از توپچی ها باور داشتند که ون پرسی به هیچ وجه توسط پول وسوسه شده نبود و فعالیت جاه طلبانه ابتدایی در بازار نقل و انتقالات قطعا موجب می شود که قرارداد جدیدی امضا کند.او به اصول،دیسیپلین و بلوغ در همه ی زمینه های بازیش نزدیک شده بود.او خودش را شخصیتی برجسته با تزیین تواضع و نمایش های فوق العاده ی خود در زمین جا زده بود.طرفداران آرسنال انتظار داشتند که ون پرسی مثل یک حرفه ای برخورد کند،مانند شخصیتی که او از خودش نشان می داد.

پول در مقابل تعهد

و سرانجام آن اتفاق افتاد.اتفاقی که تعهد،عشق و پیوند را به بیرون از پنجره پرتاب کرد! منچستر سیتی با یک پیشنهاد اغواکننده آمد.پول فوتبالیست ها و اولویت هایشان و اخلاقشان را تغیر میدهد.موجب می شود درستی را قورت دهند و وفاداری را به بیرون پرت کنند.کلمه مورد استفاده برای پوشاندن فساد این رویه "جاه طلبی" است.ون پرسی به این استناد کرد که "جاه طلبی هایش" با جاه طلبی های آرسنال سازگاز نیست! تمام فصل قبل،او مدام به هواداران و مربی می گفت که اضافه شدن چند بازیکن "باکلاس" به ترکیب آرسنال می تواند آن ها را در بردن جام در این فصل کمک کند.آرسن با خرید دو بازیکن تاپ کلاس نظیر لوکاس پودولسکی ملی پوش آلمانی و اولیویر جیرود ملی پوش فرانسوی پیغام او را "دریافت" کرد.مدیریت حتی استیو بولد را به مقام کمک مربی به جای پت رایس ترفیع داد.خیلی ها بر این عقیده اند که بولد ممکن است یکی از راه حل های آرسنال برای مشکل دفاعیش باشد.وی در انضباط بخشیدن به این دفاع ضعیف آرسنال تواناست.حتی پس از این "جاه طلبی" ون پرسی بازهم با آرسن و گازیدیس تطابق نیافت.آبا این تناقضی قابل درک از طرف ون پرسی است یا سوء تفاهمی از طرف هواداران؟.خب هر کس حدسی می زند.همه ی این ها بستگی به نوع مدیریت آرسن در این شرایط دارد.فروختن ون پرسی به منچستر سیتی "بدست آوردن پول از آن ها" و سرمایه گذاری آن بر روی چیزی که در آرسنال نیاز است یک انتخاب واضح می باشد.اما آرسن همیشه وضوحات را انجام نمی دهد. او همیشه یک بطری شامپاین را باز کرده است وبه جای ریختن آن در لیوان بطری را بیرون ریخته است.به هرحال اکنون زمان انجام کار متفاوت است.با قدرت و سریع.او باید احساسات را پشت در بگذارد و کار ضروری که آرسنال نیاز دارد را انجام دهد.

بازیکنان می آیند و تحت تاثیر قرار می دهند و می روند. اما این باشگاه و تاج (آرم) آن است که می ماند.رابین ون پرسی،که یک هوادار درباره ی او گفت "فقط یک قرارداد تا اسطوره شدن در آرسنال فاصله داشت" ممکن است فکر کند که عاقلانه ترین کار دنیا را با تهیه یک اعلامیه دیپلماتیک پشت سر مدیریت انجام داده است.اما درواقع او یک چکش داغ با انتهای تیز را گرفته و آن را بر انگشتان پایش زده است.ون پرسی همه ی احترام،عشق و هر احساس دیگری که با هواداران داشته را از دست داده است. بوچرا (همسر ون پرسی) خیلی زود لذت خرید در پاساژ های لندن را خواهد فهمید.شکیل(پسر بزرگ ونپرسی که حتی شایعه علاقه آکادمی آرسنال به امضای قرارداد با او هم چندی قبل به گوش می رسی. اما رابین گفت شکیل در تیم محله خود فعلا خوشحال است.) بزودی صدها گروه اینترنتی اهدا شده را خواهد داشت.آرسنال فقط به یک بازیکن احترام نگذاشت، بلکه یک خانواده را در آغوش خود جا داد.اما حالا همه چیز تمام شده است.او چیزی بیشتر از نماد آرسنال نیست! خداحافظ ون پرسی! آرسنال به حرکت خود ادامه می دهد!