درباره ازدواج از پیامبر نقل شده که بهتر است زن در چهار چیز از مرد پایین*تر باشد. خصوصیاتی که شاید در نگاه اول قابل چشم*پوشی باشند اما قطعا در طولانی مدت می توانند روی زندگی زوج*ها سایه بیندازند.

اول: از نظر سن


مرد*ها باید سن شان از زنان بیشتر باشد. چرا؟ چه مزیت*هایی دارد؟ و چقدر باید تفاوت سنی باشد؟ کارشناسان فیزیولوژیک معتقدند که رشد دختران بیشتر از رشد پسران است لذا یک دختر 14 ساله خیلی از مسائل را درک می*کند و خیلی از واژه*های اخلاقی، اجتماعی و انسانی را می*فهمد. در مقابل یک پسر 14 ساله خیلی عقب*تر است از نظر جسمی هم همینطور است. دخترها زود*تر از پسرها رشد می*کنند. بخاطر همین مطلب اسلام بلوغ تکلیفی را برای دختران 9 سال و برای پسران 15 سال تمام ذکر کرده است. پس می*توان نتیجه گرفت که دختران زود*تر از پسران به بلوغ جسمی، جنسی، عقلی، اجتماعی، و تکلیفی می*رسد. در ازدواج هم بهتر است این موضوع رعایت شود. حال سوالی که مطرح می*شود این است که چقدر تفاوت سنی خوب است؟


به نظر می*رسد برای تفاوت سنی هفت سال عالی است اگر بیشتر از این نباشد بهتر است. البته تفاوت 10 سال یکسری حسن*ها دارد و یک سری قول*ها که بحث آن در آینجا نیست. البته واضح است که اگر تفاوت سنی کمتر از 10 سال باشد بهتر است. حداکثر و حداقل سنی که به نظر می*رسد مناسب باشد 4 سال و 7 سال است.

زمانی مشکل بین همسران ایجاد می*شود که تفاوت سنی آنان 10 سال با بالا باشد یا اینکه سن دختر بیشتر از سن پسر باشد. این موارد احتمال یکسری اشکالات را در بر خواهد داشت که به چند علت آن اشاره می*کنیم.


نکته اول: اینکه در اوایل کتاب، پیرامون جوانان و بحران*های انتخاب، بحثی را در زمینه تصویر سازی ذهنی، در دختران و پسران مطرح کردیم. که یکی از آفات آن سن زیاد است.
دوم اینکه: زنان چون از بدنی نازک*تر و نرم*تر برخوردار هستند، به مجرد آنکه فرزندی را به دنیا می*آورند، در وجود جسمانی و زیبایی آنان گاهی تا 50 درصد، شکست ایجاد می*شود. البته در همه زنان اینطور نیست. ولی در زنانی که سن زیادتری دارند چون جوان*تر نیستند شکست آنها بیشتر نمایان می*شود.


سوم اینکه: بروز اختلافات است چون زن بیشتر در جامعه بوده لذا بیشتر با مسائل آشناست از آن طرف هم مرد سرپرستی خانوده را به عهده دارد و تجربه او از همسرش کمتر است لذا یکسری بگومگو*ها و اختلافات بروز می*کند. اینجاست که زن نمی*تواند هدفش را به مرد بفهماند و مردم هم هرچه می*گوید به حساب خودش زن درک نمی*کند و منظور مرد را نمی*فهمد.
چهارم اینکه: سطح توقعات بالاتر از مرد جوانتراست، توقع*هایش جوانانه و گاهی اوقات بچه*گانه است. اما همسرش یک زن و یک مادر مجرب است. و هماهنگی این دو سقف می*شود اگر مرد آشنا به مسائل آیین همسرداری نباشد اختلاف ایجاد می*شود. ولی اگر عقل میان این مرد و زن حاکم شد در زندگی مشکلی پیش نمی*آید حتی اگر اختلاف این*چنینی هم داشته باشد.
پنجم اینکه: پاسخ به نیازها، اگر تفاوت سن زن با مرد از ده سال زیاد*تر باشد مرد زودتر پا به پیری و زمان رکود جنسی می*گذارند ولی زن که از نظر شهوت بالا*تر از مرد است، از همسرش توقع ارضای جنسی دارد و مرد توان پاسخگویی ندارد لذا احتمال گرایش به انحطاط جنسی و مسائل حرام پیش می*آید و اگر هم این نشود، زن خودش را در زندکی شکست خورده و ناکام می*داند و همیشه غصه می*خورد که چرا تن به این ازدواج و زندگی داده است.



دوم: از نظر شخصیت خانوادگی


مرد باید از خانواده ای باشد که در اجتماع از خانواده همسر خود یک درجه بالاتر باشد. معمولا جامعه را از نظر پایگاه مالی و اعتبار اجتماعی و شغلی به 5 دسته تقسیم می*کنند:
دسته اول، رجال: امرا، وزراء، نمایندگان، مهندسین، دکترها، روسا،...
دسته دوم، سرشناس*ها: فلان حاج آقا، فلان رئیس اداره شهرستان، یا رئیس فلان کارخانه،...
دسته سوم، متوسط*ها: فلان دبیر، فلان استاد دانشگاه، فلان حاج آقا کاسب،...
دسته چهارم، متوسط*ها و ضعیف تر: مغازه دار، کاسب معمولی، کارمند، معلم دبستان و...
دسته پنجم، مستضعفین: که اکثراً مشاغل کم درآمد و بی ثباتی مثل کارگری، خدمتکاری، روزمزدی، و... دارند.


اگر جامعه را از نظر شخصیت اجتماعی به این پنچ سطح تقسیم کنیم. من از خانواده پنجم باشم و دختر از خانواده اول، بسیار اشتباه است. مرد یک خدمتکار قراردادی است و مثلاً دختر از خانواده رئیس کارخانه. عقلاٌ این دو با هم هماهنگ نمی*شود. خیلی بعید می*رسد که بتوانند با هم زندگی خوشبختی داشته باشند. اگر هم نمونه ای باشد بسیار نادر است و برعکسش به وفور پیدا می*شود.


فاصله طبقاتی در حد یک درجه مناسب است که البته در آن مرد بالا*تر از همسرش باشد. این برتری اثر خوبی را برای تحکیم زندگی ایجاد می*کند و زن همیشه به وجود مردش افتخار می*کند. که از خانواده بالاتری هستند و در میان اقوامش همیشه سربلند است. اما اگر زن بالاتر بود، احساس سرشکستگی می*کند. مخصوصاً اگر از دو درجه بالاتر باشد و چون مرد، رئیس خانواده است لذا دچار اختلاف زدگی می*گردد.

سوم از نظر اقتصادی


بهتر است مرد و خانواده*اش یك درجه از خانواده زن بالاتر باشد تا همسرش از نظر مادی و خرج در زندگی احساس راحتی كند و به خودش بیشتر دلگرم شود. مثلا: زن تا دیروز در خانه پدرش پرتقال و سیب می*خورده حالا كه ازدواج كرده گاهی موز، كیوی و آناناس هم بخورد.یا از نظر پوشاك، كفش و... هم باید همینطور باشد. این مایه دلگرمی و شادابی زن می*شود و علتش هم همان فاصله اقتصادی خانواده مرد با زن است. اما اگر بر عكس شود خطرناك می*شود. اختلاف*ها، سردی ها، عدم دلبستگی بین زن و شوهر، بروز می*كند. پس مرد باید یك درجه از نظر اقتصادی از همسرش بالاتر باشد نه كمتر و نه بیشتر. فاصله یك درجه خوب بنظر می*رسد.


چهارم از نظر قد


پیامبر (ص) فرمودند: "بهتر است مرد مقداری از نظر قد و قامتش از همسرش بالاتر باشد." این مطلب از نظر روانی و تحكیم روابط زندگی برای زن و مرد اثرات خوبی دارد. با ذكر مثالی مطلب را بیان می*كنیم: مثلا كسی كه می*خواهد با بچه كوچكی صحبت كند و بازی كند باید قامتش را خم كند و با بچه*ها بگو مگو كند و بخندد و مثل آنها بازی كند تا بین بچه و تو ارتباط محبت آمیز برقرار شود. با قامت ایستاده نمی*شود با بچه رابطه برقرار كرد.


بنظر می*رسد در زندگی زناشویی نیز این قضیه حاكم است. از آنجایی كه مردها دارای غرور مردانه هستند و این غرور مزاحم مسیر عاطفه و عشق زندگی است و از طرفی زندگی بین زن و شوهر باید از محبت و عطوفت برخوردار باشد لذا این غرور كاذب مردها مزاحم ایجاد محبت و عطوفت میان زن و شوهر می*شود. و وقتی قد كمی كوتاه*تر باشد، مرد مجبور است بخاطر اینكه حرف را بشنود یا دقیقاًبا او گرم بگیرد، خود را بشكند تا با او هم اندازه شود و این در سلامت روابط زن و شوهر مۆثر است. برای مرد هم خوب است؛ چون مرد رئیس خانواده است، اِشرافیت بیشتری بر كوچكترها دارد و كوچكها هم اطاعت بیشتری از بزرگترها دارند. این از نظر روانی مۆثر*تر است و همسرش را بیشتر اطاعت می*كند.

منبع: مر کز خدمات رواشناسی سیاووشان