عليرضا مرزبان:


از بعد روانشناسی باید گفت که پرسپولیس در نقش شکارچی و استقلال در نقش شکار در این سناریو حضور دارند


در این داربی قوانین خاصی حکومت میکند، پرسپولیس میتواند با شکست استقلال تجربه تلخ یک فصل بد (تا کنون) را جبران کند و این میتواند هواداران را راضی کند، بهخصوص اگر این برد با بازی زیبا هم به دست بیاید. اما استقلال هم میتواند با یک برد مشکلات حاشیهای خود را حل کرده و در کورس قهرمانی بماند.
از این سو میتوانیم بگوییم که استقلال میتواند با یک شکست؛ نتایج خوب این فصل را زیر سوال ببرد و احتمال ورود این تیم به دوران بحرانی افزایش پیدا میکند. هواداران استقلال هفتهها درگیر این شکست خواهند ماند و فشار روی تمام مجموعه افزایش پیدا خواهد کرد. ولی با یک نتیجه خوب همین استقلال میتواند نیروی بیشتری به دست بیاورد که در ادامه لیگ، جام حذفی، و در آسیا نقشي تعیینکننده داشته باشد.


و اما پرسپولیس با یک شکست واقعا شکسته خواهد شد و یک فصل پر از التهاب را ادامه خواهد داد. هواداران باز هم بیشتر از این تیم فاصله ميگيرند و بحران تمام مجموعه را زیر سوال میبرد. اما برد در این داربی شخصیت پرسپولیس را افزایش خواهد داد و روند روبهرشد اين تيم شدت بیشتری خواهد گرفت. پرسپوليس با یک برد در اين بازي عملا یک فصل را نجات خواهد داد.
فوتبال مثل رانندگي
بزرگترین درد فوتبال ایران عدم اعتماد به همدیگر است. يك تيم وقتي به موفقيت ميرسد كه همه اعضاي آن وظیفهشناس عمل کرده به موفقیت تیم کمک کند که این فاکتور احترام به یکدیگر را افزایش میدهد. اما همانطور که ما در رانندگی بدون احساس همدردی با دیگران فقط سعی داریم مسیر خود را باز كنيم و از نظر ما همیشه دیگران مقصرند؛ با همین تفکرات وارد فوتبال میشویم و دیگران را مقصر شکست خود میدانیم.
مربیان ما (نه همه) بعد از هر شکست فدراسیون و داورها را مقصر قلمداد میکنند و در پایان نیز میگویند که بازیکنان تمرکز نداشتند. ولی باید پرسید که آیا مطرح کردن این فاکتورها بهانه به دست بازیکنان نمیدهد که عملکرد بد خود را بعد از هر ناکامی توجیه کنند؟ بازیکنان ما نیز از انتقادپذیری فاصله گرفتهاند و هر انتقادي را یورش به شخصیت خصوصی خود میبینند. به همین خاطر باید گفت که هر تیمی در این داربی بازنده شود برای مدیران، کادر فنی و بازیکنان روزهای سختی در راه خواهد بود. چون شکست در داربی شکست ورزشی محسوب نشده و شکست شخصیتی به شمار میرود. مربیان استقلال و پرسپولیس تا کنون نتایج خوبی گرفتهاند ولی از حساسیت این بازی نیز آگاه هستند، که بودن یا نبودن در فصل بعد تحت تاثير این داربی خواهد بود.
استرس، استرس، آنتي استرس
تاکید ميكنم كه استرس شماره یک این داربی پروسه زمان است. چون با گذشت زمان در حین بازی با توجه به فاکتور نتیجه بازیکنان باید مدام تغییراتی را در مسئولیتپذیری و شرح وظایف خود داشته باشند. تمامی این تغییرات را میتوان با تمرینات آنتیاسترس در تاکتیکهای گروهی و تیمی به اجرا گذاشت. ماکسیمم ضربان قلب یک انسان با فرمول ۲۲۰ منهای سن به دست ميآيد. يعني فوتبالیستی که ۳۰ سال دارد ماکسیمم ضربان قلب او ۱۹۰ است. اگر ماکسیمم اکسیژنگیری یک فوتبالیست ۲۰ برابر بیشتر از آدمهای معمولی باشد و اگر تحولات هورمونها آدرنالین، نورادرنالین و دوپامین را نیز بررسی کنیم خواهیم دید که علاوه بر فشارهای جسمی فشارهای روانی نیز در این داربی نقش بزرگی را ایفا میکنند.
آنتیاسترس فاکتور زمانی و مکانی است و سوال بزرگ این است که کدام کادر فنی موفق میشود که علم روانشناسی را در ساختار تاکتیکی خود بهتر تلفیق کند؟