این اولین گل غلامرضا با ضربه سر برای پرسپولیس بود و در این سه سال و نیمی که از حضور او در جمع قرمزها می گذرد یادمان نمی آید او با ضربه سر گل زده باشد.

قبل از اینکه غلامرضا رضایی دروازه سایپا را باز کند یک سانتر زیبا از جناح چپ پرسپولیس او و لاتکو گوروزدانفسکی را به صورت توامان در موقعیت گلزنی قرار داد اما هافبک مقدو نیه ای زودتر از غلامرضا به توپ ضربه زد و از آنجایی که به زیر توپ ضربه زده بود دروازه رحمان احمدی باز نشد.
به گزارش گل ، با این حال ولاتکو این خودخواهی اش را با یک سانتر دیدنی و پاس گل تماشایی اش جبران کرد تا رضایی بعد از مدت ها با ضربه سر دروزه حریف را باز کند.ضربه سر غلامرضا که خشک و محکم بود جای هیچ عکس العملی را برای دروازه بان ملی پوش سایپا باقی نگذاشت و از آنجایی که رضایی قد بلندی ندارد این گل آن هم در حالی که یک مدافع سایپا سایه به سایه شماره 10 پرسپولیس با او یار گیری کرده بود بیشتر به چشم آمد.
با این حال بعد از این گل این سوال در ذهن هواداران پرسپولیس تداعی شد که آخرین بار رضایی کی با ضربه سر برای تیم شان گل زده بود؟
جواب البته روشن است؛این اولین گل غلامرضا با ضربه سر برای پرسپولیس بود و در این سه سال و نیمی که از حضور او در جمع قرمزها می گذرد یادمان نمی آید او با ضربه سر گل زده باشد.
اتفاقا غلامرضا یکی از بهترین گل های خود با ضربه سر را به همین پرسپولیس زده بود ؛در بازی ماقبل پایانی لیگ هفتم و در حالی که صد هزار پرسپولیسی ورزشگاه آزادی را پر کرده بودند غلامرضا با پیراهن صبا گل زیبایی به تور دروازه پرسپولیس و مهدی واعظی دوخت آن هم در حالی که یحیی گل محمدی مثل بازی دیروز سرمربی اش بود.
البته صبا آن مسابقه را 4-1 باخت اما گل غلامرضا که گل مساوی صبا بود و به نوعی پرسپولیسی ها را از بابت قهرمانی نگران کرده بود با پرش دیدنی او و بالای سر محمد نصرتی - که 10-15 سانتیمتری از رضایی بلند قد تر است- به ثمر سید و شاید هم این گل زیبا آخرین گل غلامرضا با ضربه سر بوده تا پنجشنبه نهم اسفند ماه 91 که او دروازه سایپا را دوباره با ضربه سر گشود.