نتقاد شدید مربی اسبق استقلال از فتح الله زاده
سایت هواداران پرسپولیس : مدیریت استقلال بر اساس تصمیمات آنی می گذرد.فتح الله زاده دوست دارد روی صندلی بنشیند، پول بیاید و خرجش کند.
بدهکار کردن تیمی مثل استقلال با حدود 10،15 میلیون هوادار در داخل و خارج از کشور و داشتن حداقل 40 تا 45 بازی پخش مستقیم در داخل و خارج از کشور کار بسیار سختی است.


خیلی ها رضا صادقپور را به عنوان یک پیشکسوت فوتبال می شناسند چرا که به هرحال او زمانی از گلزنان برتر در فوتبال ایران محسوب می شد که با تیم هایی مثل بانک صادرات کرمانشاه، تراکتورسازی تبریز و نساجی قائمشهر در فوتبال ایران خوش درخشید. گروهی هم او را به عنوان یک مربی و تئوریسین فوتسال می شناسند. چرا که این پیشکسوت فوتبال، در واقع پایه گذار فوتسال مدرن در ایران و به ویژه باشگاه استقلال تهران بوده و مقام های زیادی را با این تیم کسب کرده و حداقل سه کاپیتان تیم ملی فوتسال مثل رضا حیدریان، محمد هاشم زاده و مجید تیکدری از شاگردان او در استقلال بوده اند. گروهی هم صادقپور را به عنوان یک مدیر و یک کارشناس فوتبال ساحلی می شناسند چون این پیشکسوت فوتبال کرمانشاه، دو جام جهانی فوتبال ساحلی را به عنوان مدیر فنی تجربه کرده و یک سرمربیگری تیم ملی در بازی های آسیایی امارات را نیز در کارنامه اش دارد تا از این حیث دارای یک رکورد در فوتبال ایران باشد. حضور در کسوت بازیگری، مربیگری و مدیریت در سه رشته فوتبال چمنی، فوتبال سالنی یا همان فوتسال و فوتبال ساحلی، تجربه ای است که شاید کمتر کسی در دنیای فوتبال دارای آن باشد. فرصتی دست داد تا این با کارشناس فوتبال گفت و گویی تفصیلی در خصوص آخرین وضعیت موجود در استقلال، تیم ملی و فدراسیون فوتبال داشته باشیم.

متن مصاحبه رضا صادقپور با ایستگاه ورزش در ادامه می آید:

آقای صادقپور! مدتی است که کمتر در محافل فوتبالی دیده می شوید. علت خاصی دارد؟


دلیل خیلی خاصی ندارد کمی مشغله کاری ام زیاد شده و کمی هم بی مهری های فوتبال اذیتم کرده. لذا کمی خواسته و کمی ناخواسته از فوتبال فاصله گرفتم ولی این دلیل نمی شود که از فوتبال بی خبر باشم و قضایای فوتبال را پیگیری نکنم.

آخرین فعالیت رسمی که در فوتبال داشتید به باشگاه استقلال باز می گردد و مسئولیتی که در باشگاه داشتید. فکر کنم که مسئولیتی نظیر معاونت در باشگاه. ولی خیلی وقت است که حتی پیگیر استقلال هم نیستید.

البته همه می دانند که من قبل از این که کارشناس باشم یا مربی باشم یا پیش کسوت فوتبال، یک هوادار استقلال هستم و به این هواداری ام افتخار می کنم. اما هواداری هستم که این روزها خیلی حال و حوصله پیگیری امور استقلال را هم ندارم. دلسردی هایی برای من پیش آمده که باور کنید حتی دوشنبه در آخرین لحظات و از طریق دوستانم متوجه شدم که استقلال با سپاهان یک بازی حساس دارد و به تماشای این بازی نشستم.

دلیل ایجاد این فاصله بین شما و باشگاه استقلال چیست؟

قدری به گذشته بازگردیم. من در استقلال یک سلسله مراتبی را طی کردم و شرایط خوبی داشتم. این را هم بگویم که قلبا امیر قلعه نویی را دوست دارم و شدیدا هم به کار او اعتقاد دارم. این را هم باید بگویم که امیر قلعه نویی بهترین مربی است که استقلال می توانست داشته باشد. به نظر من قلعه نویی بهترین مربی است که تاریخ هفتاد ساله باشگاه استقلال به خودش دیده و شاید تا هفتاد سال آینده هم مربی ای با ضریب موفقیت قلعه نویی در استقلال یافت نشود. اما خب هرچقدر امیر قلعه نویی انسان خوب و مربی بزرگی است، در چینش و ارنج اطرافیانش وسواس به خرج نمی دهد و دقت لازم را نمی کند. خیلی از افرادی که دور امیر قلعه نویی را گرفته اند اصلا در این حد نیستند و در شان قلعه نویی نیستند. زبان آمار هم گویای همین مطلب است. کسب 4 عنوان قهرمانی با استقلال و سپاهان در لیگ و دو قهرمانی جام حذفی و دو نایب قهرمانی با استقلال و تراکتورسازی. امسال هم که در آستانه کسب قهرمانی دیگری قرار دارد. اینها شانسی نیست. این ها نشان می دهد که امیر قلعه نویی در فوتبال ایران یک نخبه است. اما ای کاش اطرافیان او هم مثل خودش نخبه بودند که در این صورت قطعا موفقیت های امیر قلعه نویی خیلی پررنگ تر هم می شد. یکی از دلایلی که باعث دوری من از استقلال شده همین است. یکی دیگر اینکه متاسفانه مدیریت در استقلال مدرن نیست. مدرن که هیچی، سنتی هم نیست.اصلا در هیچ منطقی نمی گنجد.

با توجه به اینکه رشته تحصیلی شما و رسته کاری تان در شغل سازمانی تان مدیریت است در این باره کمی بیشتر توضیح می دهید؟

ببینید یک باشگاه فوتبال باید برنامه محور باشد و همیشه یک دورنما و یک هدف بلند مدت داشته باشد. اما در استقلال اینطور نیست. استقلال مدیریتش بر اساس تصمیمات آنی و لحظه ای می گذرد. هرچه پیش آید خوش آید. ببینیم الان چه اتفاقی می افتد بر اساس همین اتفاقات یک کاری بکنیم حالا این کار آیا درست باشد آیا نباشد.

این انتقاد شما تقریبا به همه فوتبال ایران بر می گردد.

بله. خیلی از باشگاه های ایران از مدیریت مدرن بهره نمی برند. البته استثنائاتی هم هستند. مثلا سپاهان، فولاد، سایپا، تقریبا تراکتورسازی، الان تا حدی پرسپولیس. ولی استقلال شاید از این حیث در آخرین رده جدول باشد. متاسفانه این وضعیت برای استقلال پیش آمده که اصلا برنامه محور نباشد. یعنی این وضعیت را پیش آورده اند. هم عوامل بیرونی و هم عوامل درونی.

به این ترتیب شما منتقد مدیریت استقلال هستید؟

البته این را بگویم که انتقاد من از شخص نیست. به طور کلی از مدیریت استقلال است و من اصلا از شخص خاصی انتقاد نمی کنم. البته من برای این انتقاد یک دلیل آماری هم دارم.

چه دلیلی؟

همین که استقلال در صدر جدول باشگاه های بدهکار در فوتبال ایران باشد. این را بگویم که بدهکار کردن تیمی مثل استقلال با حدود 10،15 میلیون هوادار در داخل و خارج از کشور و داشتن حداقل 40 تا 45 بازی پخش مستقیم در داخل و خارج از کشور (با توجه به پخش عموم بازی های این تیم از شبکه های جام جم و حتی برخی از شبکه های عربی) کار بسیار سختی است که روند غلط مدیریت در این باشگاه در این سالهای اخیر توانسته این هنر را به خرج داده و استقلال را اینقدر بدهکار کند.

به نظر شما چرا از این پتانسیل های موجود برای ایجاد درآمد استفاده نمی شود؟

فکر می کنم که شاید نخواهند... نخواهند که در استقلال درآمد ایجاد شود.

چرا؟

نمی دانم. شاید این کار زحمت داشته باشد و دوستان بخواهند راحت روی صندلی مدیریتی شان که خیلی هم به آن علاقه دارند بنشینند و پولی برایشان بیاید و خرج کنند. شاید هم فکر می کنند که اگر درآمدی باشد حساب و حساب کشی هم خواهد آمد.

اشاره ای داشتید به علاقه مندی بعضی ها به صندلی مدیریتی استقلال. احتمالا منظور شما آقای فتح الله زاده است؟


در این که آقای فتح الله زاده عاشق استقلال و ماندن در استقلال و مدیریت استقلال است که شکی نیست. این را من نمی گویم. بلکه تک تک ذرات وجودی آقای فتح الله زاده می گویند. نه اینکه همینطوری بگویند. بلکه فریاد می زنند.

به نظر شما در چرخه مدیریتی استقلال کدام یک از مهره ها عملکرد بهتری داشتند؟

به نظر من دکتر قریب و مهندس واعظ آشتیانی چون برنامه محورتر بودند و برنامه میان مدت و بلندمدت داشتند عملکرد نسبتا بهتری داشتند.

آقای صادقپور می خواهیم چند جمله ای در رابطه با فدراسیون آقای کفاشیان هم صحبت کنیم. کلا عملکرد فدراسیون را چطور می بینید؟


فوتبال ایران به طور کلی دچار افت شده. شما ببینید که سه تیم اول تا سوم ما در لیگ برتر در یک شب آسیایی مغلوب سه تیم عربستانی می شوند. تیم ملی ما در مقدماتی جام جهانی به مشکل خورده و کارش به اما و اگر کشیده. در انتخابی جام ملت ها هم که فعلا اقتداری از خودمان نشان ندادیم. من به یک نکته اشاره کنم. یک زمانی که خیلی هم دور نیست برای تشکیل تیم ملی هفت، هشت 10 بازیکن ما از لیگ های اروپایی می آمدند. بازیکنانی که از لیگ و تیم ملی خودمان به اروپا ترانسفر شده بودند نه بازیکنانی که ایرانی الاصل، ولی متعلق به فوتبال اروپا باشند. بازیکنانی مثل علی دایی، مهدوی کیا، کریم باقری، خداداد عزیزی، وحید هاشمیان، علی سامره، رحمان رضایی، محمدرضا مهدوی، مهرداد میناوند، آندو تیموریان، داریوش یزدانی، فرهاد مجیدی، جواد نکونام و... ما از این نسل الان فقط یک بازیکن داریم و آن هم مسعود شجاعی است. زمانی بود که بازیکنی مثل علی سامره در سری A ایتالیا بازیکن فیکس و تاثیرگذار و گل زن تیم پروجیا بود ولی در تیم ملی ایران بازی به او نمی رسید. اما حالا باید با چراغ دنبال بازیکنانی مثل دژآگه و قوچان نژاد و داوری و امثالهم بگردیم تا با باز کردن پای این قبیل بازیکنان به تیم ملی، خلاء بازیکنانی را که قبلا داشتیم و الان نداریم پر کنیم. خلائی که نتوانستیم با سازندگی در فوتبال داخلی خودمان آن را پر کنیم. این بازیکنان هیچ تعلقی به فوتبال ایران ندارند و بازیکنان عاریه ای در تیم ملی محسوب می شوند. شما بفرمائید که بعد از علی دایی جانشین او کیست؟ بعد از خداداد؟ بعد از مهدوی کیا؟ همین علی کریمی اگر خداحافظی کند جانشینش کیست؟ از این مثال ها تا دلتان بخواهد داریم. اینها افت فوتبال است و این افت به فدراسیون ما باز می گردد. البته شخص کفاشیان فرد بسیار محترم و جنتلمن و با شخصیت ممتازی است. الان هم یک هیات رئیسه کاملا فوتبالی دارد. به اعتقاد من هیات رئیسه فعلی فدراسیون، فوتبالی ترین هیات رئیسه ای است که تا به حال در فدراسیون های مختلف دیده بودیم. ولی خب ضعف هایی هم هست و انتقاداتی هم وارد.

مثلا؟

مثلا یکی از انتقاداتی که می شد به کفاشیان وارد دانست ولی ایشان خودشان موضوع را فهمیدند و رفع اشکال کردند، دور شدن آقای تاج از فدراسیون آقای کفاشیان بود. چون به نظر من زوج تاج-کفاشیان می توانست یک زوج خیلی موفق باشد. اما همین که کفاشیان شجاعت و شهامت تصحیح تصمیم قبلی اش را داشت و تاج را به فدراسیون اضافه کرد نشان از روح بزرگ کفاشیان است. خیلی از چالش هایی که برای خود کفاشیان هم پیش آمده به خاطر قوی تر بودن تیم مدیریتی وی در دوره اول نسبت به دوره دوم ریاستش بود. که به نظر می رسد کفاشیان در حال رتق و فتق این نقیصه هم باشد. اما خب آنچه که مسلم است بخشی از دلیل افت فاحش فوتبال ایرانی در آسیا را باید در عملکرد فدراسیون جستجو کرد. شاید بشود گفت که کفاشیان نسبت به بضاعتش شرایط را خوب و مطلوب کرده. اما این شرایط ایده آل نیست و سقف فوتبال ایران خیلی بالاتر از این حرفهاست.


منبع خبر: شبکه ایران

مثلا یکی از انتقاداتی که می شد به کفاشیان وارد دانست ولی ایشان خودشان موضوع را فهمیدند و رفع اشکال کردند، دور شدن آقای تاج از فدراسیون آقای کفاشیان بود. چون به نظر من زوج تاج-کفاشیان می توانست یک زوج خیلی موفق باشد. اما همین که کفاشیان شجاعت و شهامت تصحیح تصمیم قبلی اش را داشت و تاج را به فدراسیون اضافه کرد نشان از روح بزرگ کفاشیان است. خیلی از چالش هایی که برای خود کفاشیان هم پیش آمده به خاطر قوی تر بودن تیم مدیریتی وی در دوره اول نسبت به دوره دوم ریاستش بود. که به نظر می رسد کفاشیان در حال رتق و فتق این نقیصه هم باشد. اما خب آنچه که مسلم است بخشی از دلیل افت فاحش فوتبال ایرانی در آسیا را باید در عملکرد فدراسیون جستجو کرد. شاید بشود گفت که کفاشیان نسبت به بضاعتش شرایط را خوب و مطلوب کرده. اما این شرایط ایده آل نیست و سقف فوتبال ایران خیلی بالاتر از این حرفهاست.


منبع خبر: شبکه ایران