فتح الله زاده غره از موفقیت امسال خود ندانست که چه ریسک پر خطری را انجام می دهد و جباری دلخور از تیمی که 9 سال در آن بود، چاره ای جز رفتن نداشت و البته انتخاب سپاهان که پیش از این بیگ زاده و حیدری و عنایتی و هم اینک حمودی را جذب کرده بود بیشتر داغ به دل طرفداران کرد.

رضا سالار | خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام

قصه جباری و باشگاه استقلال، قصهای دنبالهدار شد. اگر چه نه جباری اولین بازیکنیست که برابر تیم سابقش بازی میکند و نه استقلال تیمی است که تا به حال ستارههای خود را از دست نداده باشد. اما اینکه چرا برای جباری و استقلال این حکایت غریب شده، جای کنکاش دارد.

پیش از این هم بازیکنان استقلال از باشگاه رفته اند. دهه پنجاه جواد الله وردی بعد از آن بازی جنجالی قهر کرد و شبانه به پرسپولیس رفت تا دهه 60 که شاهرخ بیانی هم همین راه را رفت و اتفاقا در بازی اول خود برابر استقلال گل زد و شادی منحصر به فردی هم کرد. دهه 70 رضا احدی و نامجو مطلق به پرسپولیس رفتند. دهه هشتاد نیکبخت به پرسپولیس رفت و قربانی و صادقی و اکبرپور و جمعی دیگر به تیم هایی مثل تراکتور و مس رفتند. حتا خسرو حیدری و عنایتی به سپاهان رفتند و این هیاهو به راه نیفتاد.

تفاوت این انتقال اما در این است که جباری به خاطر مسایل فنی نرفت. هم خود بازیکن و هم مربی علاقمند به ماندن بودند. همین امسال رفتن کریمی و انصاریفرد به تراکتور این همه جنجالی نشد. چرا که علی دایی اعتراف کرد هر کدام را به چه دلیلی نمی خواهد و طرفداران هم پذیرفتند.

اما جباری را مدیریت تیم به بهانه های مختلف طرد کرد تا راهی برای ماندن نباشد. از عدم تمدید قرارداد تا منت سر روزهای مصدومیت و در نهایت عجیب ترین بیانیه ای که یک باشگاه برای ستاره خود صادر می کند. همه این ها باعث شد که دلخوری ها به وجود آید وتهمت های پس از آن شعله ها را داغ تر کند.

فتح الله زاده غره از موفقیت امسال خود ندانست که چه ریسک پر خطری را انجام می دهد و جباری دلخور از تیمی که 9 سال در آن بود، چاره ای جز رفتن نداشت و البته انتخاب سپاهان که پیش از این بیگ زاده و حیدری و عنایتی و هم اینک حمودی را جذب کرده بود بیشتر داغ به دل طرفداران کرد.

حتی حضور پژمان نوری ومحمد قاضی -که مستقیم از پرسپولیس به استقلال آمد- و سید صالحی و حتی حمودی چنین تاثیرگذار نشدند.
حالا که در دومین هفته لیگ، باید دومین تلاقی بازیکن با تیم سابق خود را به تماشا نشست(بعد از کریمی در هفته اول) چرا نمی خواهیم به گذشته چنین مصاف هایی با چشم باز نگاه کنیم و آینده نگر باشیم؟ بر خلاف پرسپولیس که اغلب بازیکنان این تیم بعد از رفتن کمتر به تیم بازگشته اند -اگر رفت و آمد کریمی و مهدوی کیا را حساب نکنیم- اما استقلال سابقه طولانی در چنین رفت و آمدهایی دارد. در همین دهه به صادقی، حیدری، تیموریان، نیکبخت، مجیدی، اکبرپور، بیگ زاده و رحمتی می توان اشاره کرد که رفتند و برگشتند. در این میان نیکبخت بیشترین توهین ها را شنید. بعد از او حیدری در همان یکسال سپاهان ناسزا شنید و البته بازیکنانی مثل مجیدی و تیموریان همیشه مورد حمایت هوادران بودند.

پس هواداران شک نکنند که جباری روزی به استقلال بر می گردد و برای همین هم هست که تحت هیچ شرایطی تا امروز جز از مدیریت گلایه نکرده و حتا حمایت های قلعه نوعی را -در عین اینکه چندین بار بیان شد تمرین های او را مورد تمسخر قرار داده- در ماندن فصل گذشته خود موثر دانسته.
باید پذیرفت بخشی از جذابیت های فوتبال همین تغییرات و تقابل هاست...