پنجاه سال پيش در چنين روزي کودکي در کرانه خزر ديده به جهان گشود که بعدها به عنوان بازيکن تيم فوتبال ملوان و کاپيتان تيم ملي ايران قلب بسياري از مردم را تسخير کرد.



امروز یکم بهمن ماه 1390 پنجاهمین سالروز ولادت کاپیتان اسبق تیم ملی فوتبال ایران، سیروس قایقران است .سیروس قایقران فرزند زکریا (پرویز) در اول بهمن ماه 1340 در محله کلویر بندر انزلی پا به عرصه هستی نهاد.

قایقران از همان ابتدای کودکی به فوتبال در زمین های خاکی کلویر روی آورد و با استعداد درخشانش به عضویت تیم فوتبال منتخب آموزشگاه های بندر انزلی در آمد.

وی سال 1356 در سن 16 سالگی موفق شد به عنوان یکی از مهره های اصلی در تیم های نوجوانان و جوانان ملوان استعدادهای خود را به نمایش بگذارد .قایقران با مهارتهای منحصر به فردش ، تیم بزرگسالان ملوان بندر انزلی را در سال 1365 به عنوان قهرمانی جام حذفی ایران و قهرمانی دور مقدماتی جام باشگاه های آسیا رساند.

سیروس قایقران در سال 1363 به تیم ملی دعوت شد و در سال 1366 اولین فوتبالیست شهرستانی بود که بازوبند کاپیتانی تیم ملی ایران به بازوانش بسته شد. در سال 1367 در جام ملتهای آسیا در قطر، تیم ملی ایران با رهبری قایقران به مقام سوم دست یافت و در سال 1369 تیم ایران را با گل های زیبایش پس از 16 سال به قهرمانی در بازیهای آسیایی پکن رساند. مردم ایران هنوز هم، خاطره گل تاریخی و با ارزش قایقران را به کره جنوبی در بازی های آسیایی 1990 به یاد دارند، قایقران در پایان بازی رو به دوربین های تلویزیونی در حالی که می خندید می گفت: ” از این که مردم ایران را خوشحال کرده ام، احساس غرور می کنم”.

قایقران مدتی نیز عضو باشگاه استقلال بندر انزلی بود، وی بعد از قهرمانی ایران در بازیهای آسیایی پکن به الاتحاد قطر پیوست. اما بعد از مدتی بازی در قطر،دوباره به تیم اول خود ملوان بازگشت و این تیم را قهرمان جام حذفی و راهی مسابقات آسیایی کرد.

وی در 100 مسابقه ملی شرکت داشت که 43 بازی آن، رسمی بود. قایقران در 21 بازی کاپیتان تیم ملی بود و 14 گل نیز برای تیم ملی به ثمر رساند.

گل های زیبای قایقران با پیراهن ملوان به خیبر خرم آباد در فینال جام حذفی سال 1365وبه پرسپولیس در نیمه نهایی جام حذفی سال 1369 برای همیشه در خاطره فوتبال دوستان ایرانی ثبت شده است.

سیروس قایقران در سال 1372 به عنوان بازیکن و سپس سر مربی به تیم کشاورز تهران پیوست و نتایج قابل توجهی به دست آورد. وی سپس به تیم دسته دومی مسعود هرمزگان پیوست و مدتی درآن جا مشغول به مربیگری شد.

در سالهای77و 1376 ،قایقران بارها تمایل خود را برای بازگشت به ملوان به عنوان بازیکن یا مربی اعلام کرد. اما در اوایل سال 1377 که وی برای تعطیلات نوروز همراه خانواده اش به بندرانزلی آمده بود در بازگشت و در حالی که همراه فرزند، همسر و برادر همسرش در خودرو خود عازم تهران بود در حوالی امامزاده هاشم سانحه ای تلخ که در نهایت به فوت وی و فرزندش راستین منجر شد.

اکنون سیزده سال است که او در زیر خاک نمناک بندر خفته است ،اما هنوز عکسش روی دیوار اغلب مغازه های شهر انزلی و یادش در قلب تمام هواداران فوتبال ایران، ماندگار گشته است. روحش شاد و یادش گرامی باد.

احمدرضا عابدزاده دروازه بان اسبق تیم ملی فوتبال ایران و ازنزدیکترین دوستان زنده یاد قایقران ،با بیان این که قایقران جزو مردان بزرگ و الگو ساز فوتبال ایران بوده و هست ، او اظهار داشت: مدت حضور قایقران در تیم ملی، رفتار حرفه ای و منش پهلوانی او مثال زدنی بود و فوتبالیست های بسیار اندکی هستند که با تمام وجود برای تیم ملی کشور و باشگاه خود بازی می کنند و در عین حال مردم خود را فراموش نمی کند.

وی با تصریح بر این نکته که منش پهلوانی و اخلاقی قایقران قابل آموزش نیست، اضافه کرد: خود ساختگی و ذاتی بودن دلیل غیر قابل انتقال بودن شخصیت افرادی مثل اوست، ولی قدر شناسی مردم انزلی و استان گیلان از قایقران ، بیانگر زنده بودن این روحیه در مردم این خطه است.