دعوای استقلالی ها با برنامه 90 واکنش مسئولان باشگاه پرسپولیس را هم به همراه داشته است. محمدرویانیان، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس درباره اتفاقات اخیر در برنامه 90 می گوید:« برنامه 90 جذاب و دیدنی است و یکی از بهترین مجریان ایران را در خود میبیند. حرف ما این است که بیرویه به یک سری مسائل میپردازد. مثال ما همین بحث دربی است. هیچکس نمیگوید که این بازی خوب بود. حتی کسی که فوتبالی هم نیست میداند که این بازی زیبا نبود. اما اینکه 5/2ساعت از وقت برنامه را بگذارید و در آن به طرفین این بازی بتازید کار درستی نیست و دردی از فوتبال دوا نمیکند. فردوسیپور از مجریان برجستهی کشور است اما محبوبیت برنامهی او به این خاطر است که دعوا و تنش و حاشیه در 90 زیاد است. این کار بدآموزی دارد و بین همه اختلاف میافکند. ضرغامی زحمات زیادی کشیده اما به او میگویم که بخشهایی از برنامه 90 باید اصلاح شود. ما این برنامه را دوست داریم اما بیشتر از آن دوست داریم که 90 اصلاح شود. مثلا مساله خواب شیرینی که فردوسیپور روی آن مانور داد چه مشکلی را حل میکند؟ یا به چه قیمتی یکی از کارشناسان بزرگ به برنامه میآید و به اهالی فوتبال اهانت میکند؟ اینها اشکال است.
* قلعهنویی بعد از بازی با ذوب آهن به شدت علیه این برنامه و فردوسیپور انتقاد کرد و گفت خیانتهای 90 به فوتبال بعدا معلوم میشود.»

البته رویانیان بر این باور است که فردوسی پور خیانت کار نیست:« از نظر من عادل خیانتکار نیست. او فقط اشتباه میکند. فردوسیپور میخواهد برنامهاش جذاب باشد اما یک اشکال اساسی او این است که نقد نمیپذیرد اما میخواهد همه را نقد کند. او از تریبونی که دستش است استفاده میکند اما در مقابل، نقدپذیر نیست. اگر اشکالاتی که دارد را بپذیرد میتواند به این فوتبال خیلی خدمت کند. اما وقتی برنامهاش نقدپذیر نباشد 90 تخریبی میشود. خود فردوسیپور یک مجری پاک و سالم است که خیلی بیشتر میتواند برای این فوتبال مفید باشد. تاثیر 90 در مسائل فوتبال ما مقطعی و بنا به دلخواه خود فردوسیپور است. مثلا او کارشناسی که خودش میخواهد و حرف خودش را تایید میکند به برنامه میآورد. شما تا به حال یک بار دیدهاید که کارشناسی را بیاورد که به حرفهایش نقد داشته باشد؟ یا مخالف او حرف بزند؟ این مساله خیلی مهم است و در عین حال یک اشکال بزرگ برای این برنامه. یا مثلا دربارهی داربی آیا نمیشد هیچ نظر مخالفی با نظر فردوسیپور در این برنامه داده شود؟ همین موضوع تبدیل به نوعی استبداد، انحصار و خودمحوری در 90 میشود که برنامهی فردوسیپور را تحت تاثیر قرار میدهد. ما با 90 و فردوسیپور مخالف نیستیم و او را خائن نمیدانیم. من دو سال است که به این فوتبال آمدهام. در این مدت حتی یک بار هم نتوانستم در 90 از اقدامهای مثبت و بخشی از برنامههای اقتصادی خود برای توسعهی باشگاه صحبت کنم. همیشه محکوم بودهایم که چرا باختهایم یا چرا فلان بازیکن و فلان مربی آن کار را کرده اند. همیشه به جنبههای منفی پرداخته شده است. فردوسیپور نیمهی پر لیوان بقیه را خالی جلوه میدهد و اگر لیوان خودش یک ذره پر باشد هم آن را کاملا پر نشان میدهد. چندین بار به صورت خصوصی به فردوسیپور گفتهام که بیا در یک محفل دانشگاهی به همراه چند کارشناس با هم صحبت کنیم و نقدهایی که به برنامهات وجود دارد را بشنو. او مجری خوبی است و برنامهی جذابی هم دارد اما در عین حال اشکالات زیادی بر کارش وارد است.»