نگاهي به اتفاقات مهم هفده هفته اخير سري A
تركتازي بيانكونري قعر نشيني روسونري

كالچو تعطيلي هاي سال نوي خودش را تجربه مي كند. در هفده هفته اي كه تا به اينجا از اين مسابقات گذشته اتفاقات كوچك و بزرگ، شروع به كار مربيان تازه وارد، احتمال بركناري برخي مربيان و درخشش يا كم فروغي برخي از بازيكنان مثل هميشه دركنار جنجال هاي تماشاگران و داوري ها از اتفاقات جذاب فوتبال باشگاهي ايتاليا بوده اند كه برخي از آنها به شرح زيرند.


تداوم فوتبال فرانچسكو توتي


بعد از دو ماه نيمكت نشيني فرانچسكو توتي يكشنبه اين هفته به تركيب ثابت رم برگشت و همان توتي سابق و قدرتمند را به نمايش گذاشت. او پنج موقعيت گل براي هم تيمي هايش ساخت و نقش مهمي در پيروزي 4-صفر تيمش برابر كاتانيا ايفا كرد. در زمان حضور توتي رم شكست نخورد و 9 تا از 10 بازي اش را برد. بدون او هم جالوروسي شكست نخورده اما فقط سه تا از 7 بازي اش را برده. يعني همان چهار تساوي كه از اول نوامبر تا دسامبر به آن تن دادند و باعث شد يوونتوس در صدر جدول پنج امتياز ميان خودش و رم فاصله بيندازد. در هفت بازي كه توتي از دست داد رم كه تا پيش از آن ميانگين گل زده اش در هر بازي 8/2 بود تنها هفت گل به ثمر رساند. توتي 37 سال دارد و رم هنوز راهي براي ادامه حيات بدون اين ستاره را نيافته است.



جوزپه روسي آماده حضور در جام جهاني

10

ميليون يورويي كه فيورنتينا براي خريدن جوزپه روسي پرداخت كرد آن موقع رقم بالايي به نظر مي رسيد. هر چه باشد اين ستاره ويارئال در هجده ماه قبل از آن تنها 9 بازي انجام داده و به دو مصدوميت خطرناك زانو دچار شده بود. براي همين بود كه يك سال قبل خيلي از هواداران به خودشان جرات دادند از باشگاه بپرسند چرا يك چنين بازيكني را خريده اما الان ديگر كسي اين سوال را نمي پرسد. بعد از زدن 14 گل در17 بازي بحث مختومه شده. حالا همه روي نقشي زوم كرده اند كه روسي مي تواند در جام جهاني سال 2014 براي تيم ملي ايتاليا در برزيل ايفا كند به خصوص به اين خاطر كه او در تيم چزاره پراندلي هم خودش را ثابت كرده. با توجه به اينكه كاسانو نقش بازيكن پشتيبان ماريو بالوتلي را در يورو 2012 داشت حالا آتزوري مي تواند از روسي استفاده كند. از حالا اين بحث داغ است كه شايد پراندلي از زوج بالوتلي- روسي در جام جهاني استفاده كند. چيزي كه مي شود به طور قطع از نيمه اول فصل سري A برداشت كرد اين است كه روسي به آمادگي كامل رسيده و مي تواند نقش هاي بزرگ تري را هم بپذيرد.


ريكي آلوارس را دست كم نگيريد

فصل قبل از بدبيار ترين بازيكنان بود اما حالا كه كوتينيو به ليورپول رفته او مجال رشد كردن و ساختن دوباره فوتبالش را در اينتر پيدا كرده. ريكي آلوارس آرژانتيني با هدايت والتر ماتزاري نقش بازيساز را دوباره به دست آورده و توانسته به زده شدن 10 گل رودريگو پالاسيون هموطن در 17 بازي اين فصل كمك كند. آلوارس آمارهاي خوبي را هم در كارنامه اش ثبت كرده. مثلا چهار گلي كه زده يا شش پاس گلي كه داده.. او نمونه اي است از تغييرات بزرگي كه به طور كلي در اينتر رخ داده. از زمان مورينيو كه در اوج بودند تا زمان بنيتس، گاسپريني و استراماچوني – با يك دوره كوتاه لئوناردو و رانيري در اين ميان- اينتر از سال 2011 كه آلوارس را خريده تا به حال شش مربي عوض كرده اما حالا كه نيمكت را به دست ماتزاري سپرده اند دوران ثبات را تجربه مي كنند.

وضعيت پيچيده ميلان

اصلا قابل قبول نيست. ميلان تيمي است كه موفقيت هاي داخلي برايش هميشه به اندازه دستاوردهاي اروپايي اهميت داشته. براي همين نمي توان شرايط فعلي شان را هضم كرد. نمي شود تيمي به بزرگي روسونري فصل بعد در ليگ قهرمانان نباشد. آنها تيم سيزدهم جدول هستند. فقط چهار تا از 17 بازي اين فصل را برده اند. براي گرفتن سهميه اروپايي و ظاهر شدن در حد انتظارات بايد دست كم به رتبه سوم جدول برسند و اين اتفاقي است كه به اين آساني نخواهد افتاد. فعلا كه به نظر مي رسد ليگ قهرمانان فصل بعد بدون ميلان انجام مي شود. در سري A تيم ماسيميليانو آلگري بايد از پس رقابت با ناپولي، فيورنتينا، اينتر و هفت تيم ديگر بربيايد تا به رتبه سوم برسد. تساوي 2-2 با رم و باخت صفر- يك به اينتر هم نشان مي دهد كه توان انجام يك چنين معجزه اي را ندارند. تقصير آلگري هم نيست. سازو كار لازم را در اختيار ندارد. خط دفاعي 26 گل دريافت كرده. حتما يك دليلي وجود دارد كه هيچ كدام از بازيكنان شان بيشتر از شش گل نزده اند. خط دفاعي انسجام ندارد و در مجموع تيم خوبي نيستند. تغييرات مديريتي هم جو را آشفته تر كرده. باربارا برلوسكني دختر سيلويو رييس باشگاه اجازه داده كه آدريانو گالياني نايب رييس به راحتي به خاطر اختلافات پيش آمده تيم را ترك كند. تمامي تقصيرهاي ناكامي تيم را هم در اين ميان به گردن آلگري انداخته اند. خريدهاي تابستاني شان هم چنگي به دل نمي زند. به اين ترتيب بايد گفت براي ميلان هيچ درمان فوري وجود ندارد.


يوونتوس برترين تيم


بعد از هفده هفته بازي هفت تيم سي گل زده اند. آماري كه مي تواند به جذاب شدن ليگ ايتاليا صحه بگذارد و باورها در مورد بازي هاي دفاعي تيم ها را كمرنگ كند اما تيم رودي گارسيا هميشه براي گل زدن تلاش مي كند، والتر ماتزاري در اينتر سبك نويني را پياده كرده و تيم هايي مثل ناپولي و فيورنتينا در تابستان هر دو گلزن خريده اند تا ايتاليا در فوتبال باشگاهي اش عصر تازه اي را آغاز كند اما آيا اين تغيير شيوه بازي تاثيري هم داشته؟ ناپولي در گروه سختي كه در ليگ قهرمانان داشت با اندوه به خاطر كسب 12 امتياز از دور رقابت ها حذف شد. ميلان تنها نماينده ايتاليا در ليگ قهرمانان است اما بايد گفت كه آنها در گروه آساني افتاده بودند. رم هم اصلا در ليگ قهرمانان حضور نداشت. با اين اوصاف سري A تا چه اندازه خوب است؟ آيا وقتي يووه از پيشروي در اروپا باز مي ماند نبايد به كيفيت بازي ها و تيم ها شك كرد؟ در خيلي از ليگ ها اما آمارها و سبك بازي تيم ها اهميتي ندارد. مهم نتيجه و دستاورد است اما سوال بزرگ اينجاست كه اين ليگ ايتاليا در مقايسه با ليگ هاي مطرح اروپا در چه جايگاهي ايستاده است؟