سوال روز: سقف قرارداد مهم تر است یا چمن ورزشگاه؟




در همه این مدت، موضوع مهمی به نام کیفیت زمین نادیده گرفته شده تا 6 بازی از 8 بازی هفته اول لیگ در شرایطی بسیار نامطلوب برگزار شود.

از همان مسابقه افتتاحیه تیم های تراکتورسازی و فولاد خوزستان در ورزشگاه یادگار، مشخص شد که لیگ چهاردهم نیز با کمبودهای ویژه ای روبرو خواهد بود. در کنار استقبال ناامیدکننده و همه مشکلات فنی، نارسایی های سخت افزاری نیز به شدت در هفته اول رقابت های لیگ برتر مشهود بوده اند.

کیفیت زمین یادگار در اولین مسابقه لیگ برتر، چیزی در نزدیکی های فاجعه بود. مشخص بود که توپ روی این زمین به سادگی به چرخش درنمی آید و این کار را برای هر دو تیم مشکل می کند. منهای دو مسابقه، همه بازی های دیگر با این معضل دست و پنجه نرم می کردند. تنها در ورزشگاه ه های آزادی تهران و ثامن مشهد کیفیت زمین در حد برگزاری مسابقه های لیگ برتر جلوه می کرد و از تختی تهران گرفته تا فولادشهر و انقلاب کرج، همه زمین ها در شرایط اسفباری بودند. بدترین چمن نیز متعلق به اهوازی ها بود. ورزشگاه غدیر که مدافع عنوان قهرمانی نیز از آن استفاده می کند، کیفیتی عجیب و ناامیدکننده داشت تا شاگردان اسکوچیچ با یک گرفتاری دیگر نیز روبرو باشند.
در یک ماه اخیر، بحث های اصلی فوتبال ایران به هیچ وجه به امکانات سخت افزایش باشگاه ها مربوط نبوده اند. بحث روز مدیران سازمان لیگ یک روز داستان قرعه کشی واقعی و رویارویی سرخابی ها در هفته آخر بوده و یک روز سقف قرارداد باشگاه های مختلف. در همه این مدت، موضوع مهمی به نام کیفیت زمین نادیده گرفته شده تا 6 بازی از 8 بازی هفته اول لیگ در شرایطی بسیار نامطلوب برگزار شود. بدون تردید ملزم کردن باشگاه ها و هیات های فوتبال به سروسامان بخشیدن به زمین ها می توانست برای فوتبال ایران به مراتب کاربردی تر از داستان سقف قراردادها باشد. سقفی که اتفاقا رعایت هم نشده است.