دربی دوران جاهلیت فوتبال ایران
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: دربی دوران جاهلیت فوتبال ایران

  1. #1


    محل سکونت
    سنخواست
    نام واقعی
    سروش امینی
    استاتوس
    با یاری خدا من ادامه میدم
    شغل و حرفه
    فعلا دانش آموز
    تیم های محبوب خارجی
    Barcelona | Germany
    نوشته ها
    2,804
    تشکر
    6,921
    تشکر شده 4,903 بار در 1,991 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 70 تاپیک

    iran league دربی دوران جاهلیت فوتبال ایران


    ارسال شده توسط: آقای قهرمان فرد


    قبل از طرح هر بحثی باید توجه داشت که آیا طرفین منطق را قبول دارند یا چون طرفدار یکی از این دو تیم هستند مثل قبل ساز خود را خواهند زد.
    این بحث ها نه بخاطر پیروی از یک تیم، بلکه نگاهی عمیق به مشکلات فوتبال کشورمان می باشد.


    بله دربی به جزخرابی چیز دیگری برای فوتبال ایران نداشته وندارد، نه به صرف دربی ؛ بلکه کلی تر.
    یک مثال ساده از اسپانیا در زمینه بازیکن سازی می آوریم: بارسلونا ژاوی، اینیستا، والدس، پدرو، فابرگاس، پویول، بویان و.. ها را می سازد و پرسپولیس استقلال، ستاره های دیگر تیم ها را با پیشنهادهای نجومی می گیرند و در خوشبینانه ترین حالت در اوج نگهش میدارند!

    استقلال یا پرسپولیس چند درصد سهم در موفقیت های همه سالهایی که تیم ملی به جام جهانی رفت را دارند؟
    جام جهانی جهانی 98 مدیون تیم های پایه آذربایجان ، جام جهانی 2006 مدیون تیم های پایه خوزستان و جام جهانی اخیر مدیون لژیونرهایی که حتی بلد نیستند زبان ملی ...!


    مهم این نیست که قهرمان جهان را عضو باشگاه خود کنی، مهم پرورش استعدادیست که روزی قهرمان جهان شود.
    و در این شرایط است که جمله عوام فریبانه یا خود فریبانه " هرزمان استقلال و پرسپولیس قوی تری داشتیم تیم ملی قوی تری داشته ایم " هر هوادار فوتبال فهمی را به خنده وا میدارد.


    آرسنال هم یک تیم پایتختی است و نه تنها برای تیم ملی انگلیس بلکه برای چند تیم ملی دیگر بشدت بازیکن ساز است.
    نباید از اینکه یک سیاهپوست را وادار به سخن گفتن دست و پا شکسته به فارسی می کنیم به وجد آییم، هر زمان با امثال کیروش دنیزلی برانکو به زبان خودشان توانستیم صحبت کنیم آنگاه می توان از این دنیای واگرا خلاصی یافت.


    چرا برای یک بازی که چیزی برای فوتبال و هواداران نداشت " روبرتو روزتی " قضاوت می کرد؟!
    این در کجای دنیا اتفاق می افتد که زمانی در ایران رخ می داد؟ اگر مساله، قبول نکردن داور ایرانی توسط هواداران دو تیم بود مگر فوتبال ما در چه سطحیست که زمانی طلب داور درجه یک اروپایی می کردیم!؟

    این یک واقعیت آشکار است اما نه همه آن چیزیست که در مورد آن توضیح داده شد، شاید زمانی کتابهایی در مورد " دوران جاهلین در فوتبال ایران " نگاریده شود که اکثر فصل های آن مربوط به همین دو تیم است! واقعا قصد بی احترامی وجود ندارد چه عیبی دارد یک گزارشگر تهرانی در ته دل راضی به باخت این دو تیم نباشد؟ همه آنها به اندازه مردم شیراز، اصفهان، مشهد، تبریز، اهواز و...حق دارند؛ اما فقط به اندازه آنها !


    بدون شک یک روزنامه نگار صفحه اول خود را به تیمهایی تخصیص می دهد که طرفدار دارند تا به فروش رسد، برای او مهم این نیست که این هوادار چگونه جذب شده است، بروسه آن در مرحله قبلی استارت زده شده و ادامه دارد اما اکنون زمان سود دهی ست اینکه سود آن برای کیست معلوم نیست اما لااقل برای این فوتبال هیچ سودی ندارد.


    کجای دنیا چنین حس هایی وجود دارد؟ ماحتی کیروش را هم استقلالی - پرسپولیسی کردیم!
    پاسخ سوال شما را نه به عنوان نماینده یک گروه بلکه از نقطه نظر شخصی می دهم:
    سرزمین مادری من 800 کیلومتر با تهران فاصله دارد، استقلال و پرسپولیس کیفیتی بالاتر از بارسلونا یا یونایتد ندارند که طرفدار جهانی داشته باشند.


    از نظر فوتبالی من اینجا تیمی را می شناسم به نام " تراکتور"، اگر نباشد " گسترش، شهرداری، ماشین سازی، موتوژن، ایدم، مس سونگون، شهاب زنجان، ذرت کاران، شهرداری ارومیه و.. همه و همه گزینه هایی ست که برای انتخاب من منطقی به نظر میرسد.
    اولین نقطه اشتراکی که به نظرم می رسد مساله " زبان وقومعیت " است. اگر لیگ استانی هم شکل بگیرد اولویت من شهرم است و اگر لیگ شهری شکل گیرد اولویت من تیم محله است.

    همان طوری که زمانی که تیم منتخب آسیا با تیم منتخب جهان بازی کند شایسته است که طرفدار تیم منتخب آسیا باشم چون من یک آسیایی هستم.
    سرزمین من یک سرزمین تاریخیست که فقط دژهای آن هزاران سال قدمت دارند، تعصب بجا از اصالت می آید.
    لابد که تهرانی نیستید و زمانی نه چندان دور برای کار راه پایتخت را در پیش گرفته اید اگرچه امروز تهرانی تر از هر تهرانی باشید!
    یکی مثل محمدعلی که به تهران نرسیده " افشین" می شود و یکی مثل پیام که ترکی را با لهجه فارسی حرف می زند!


    چرا طرفدار این دو تیم شده اید؟!
    شهرتان تیم ندارد؟
    چون دوستتان استقلالی بود شما خواستید پرسپولیسی باشید؟
    چون از زمانی که چشم باز کردید، شبکه 3 این دو تیم را دیده اید وانتخاب دیگری نداشته اید؟
    چون در روزنامه و رسانه از تیم دیگری نشنیدید؟

    چون عده ای اندک اما تریبون بدست هلهله و همهمه می کنند شما هم احساس می کنید که باید در این جمع باشید؟

    معیار شما برای این انتخاب چیست؟
    مثلا یک مشهدی از اینکه تیمی در لیگ برتر ندارد اما طرفدار استقلال و پرسپولیس است احساس غرور می کند؟
    یا یک شیرازی از اینکه " برق" به تاریخ می پیوندد و فجر اوضاع خوبی ندارد احساس بی تفاوتی دارد؟
    برای من قابل قبول است که جزیره ابوموسی تیم باشگاهی نداشته باشد اما قابل قبول نیست که آنها طرفدار غیر از آلومینیوم هرمزگان یا شهرداری بندرعباس باشند، و در بدترین حالت طرفدار استقلال خوزستان یا فولاد اهواز.
    این مساله در فوتبال ایران رخ می دهد، " بارسلونا، رئال، بایرن، منچستر، میلان و.." هوادارانشان مختص به شهرشان می باشد و حتی ضعیف ترین تیم لیگ هم طرفداران خود را دارند.
    فقط در فوتبال ایران است که بازیکن استقلال خوزستان پس از برد قاطعانه برابر حریف همنام تهرانی به جای حس غرور در مورد بازگشت به تهران سخن می گوید!
    اگرچه امکانات تهران و اهواز یکی نیست اما انسان های بزرگ می مانند و سرزمینشان را می سازند نه اینکه فرار کنند.
    انسان های بزرگ با عقل و قلب و خرد تصمیم می گیرند. عقلی که به منافع شخصی فکر کند زایل است.
    مغز، همه اعضای خود را فدا میکند تا ضامن بقای خود باشد.
    بدون شک کسی که به شهر و سرزمین خود تعصبی ندارد فردا نیز تهران را به دوبی، دوبی را به .. خواهد فروخت.
    ما اینگونه نبودیم و نخواهیم بود و با چنین اشخاصی سخنی نداریم.


    چگونه ممکن است یک آدم بی توجه به تیم شهرش و در شهرش حامی رقیب و مقابل خود و ناظر بر سقوط و مرگ آن باشد؛ ودر خانه، عقل، احساس، شعور، وجدان، تعصب و همه وجودیتش را خاموش کند.


  2. کاربر مقابل از SoRooSH عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    RaMiN (14th November 2014)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا