آفتاب: پوریا عالمی در شرق نوشت: مرگ چگونه به سراغ ما تهرانیها میآید؟ تراژدی دو حالت دارد: حالت اول اینطوری است که شمشیر داموکلس بالاسرت آویزان باشد و هرآن جُنب بخوری شمشیر از بالا وارد شود و تمام شوی. حالت دوم اینطوری است که در تهران زندگی کنی.


تراژدی تهران دو حالت دارد. حالت اول اینطوری است که داخل هوای آلوده تهران تمام شوی. حالت دوم این است که زلزله بیاید تهران بخوردت و داخل زمین تهران شوی و تمام شوی.


حالا اگر زلزله بیاید دو حالت وجود دارد. یا زیر دستوپا میمانیم و تمام میشویم یا وارد فاضلاب تاریخی تهران میشویم و تمام میشویم.


به همین مناسبت شهرداری تهران دیروز اعلام کرده اگر زلزله بیاید یکمیلیوننفر میمیرند.


تنها تمهیدی هم که مسوولان شهری به ذهنشان میرسد این است که وقتی زلزله شد بدویم برویم آن سمتی که این یکمیلیوننفر نیستند تا جان سالم بهدر ببریم. با این اوصاف که شهرداری تهران میگوید یعنی اگر تهران به خودش یک تکان بدهد، یکمیلیوننفر از بین میروند، دیگر بوی کافور بلند شده است.


البته فراموش نکنیم شهرداری تهران برای جلوگیری از صدمات و تلفات زلزله احتمالی تهران، چراغهای آبیرنگ و قرمزرنگ زیبایی در اتوبانها نصب کرده است.


البته ممکن است شما فکر کنید اگر زلزله بیاید و یکمیلیون تهرانی از بین بروند، هم مشکل جاپارک حل میشود هم مشکل ترافیک. که باید بگویم اشتباه فکر میکنید. چون وقتی زلزله بیاید یکمیلیون امثال بنده که ماشین ندارند زیر پایشان خالی میشود و میافتند توی فاضلاب تاریخی تهران. پس در کل به نظر ما با این تکانها مشکل تهران حل نخواهد شد حتی اگر طوری خودش را تکان بدهد که ما هم تکان بخوریم.


پیشنهاد آمبولانسچی


یک راه برای اینکه وقتی زلزله آمد توی یکمیلیون تلفاتی که شهرداری تهران پیشبینی کرده، نباشیم، این است که همین الان آمبولانس را بزنیم کنار و برویم توی افق گم شویم و خلاص.