به بهانه ی باورنکردنی ترین خداحافظی تاریخ/جادوگری که دیگرتکرار نخواهدشد
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 5

موضوع: به بهانه ی باورنکردنی ترین خداحافظی تاریخ/جادوگری که دیگرتکرار نخواهدشد

  1. #1


    محل سکونت
    s fun
    نام واقعی
    محمدرضا
    استاتوس
    پرسپولیس یعنی زندگی
    شغل و حرفه
    دیوونه ی پرسپولیس
    بازیکن محبوب
    ali karimi
    تیم های محبوب خارجی
    Chelsea | NetherLand
    نوشته ها
    2,882
    تشکر
    9,423
    تشکر شده 13,208 بار در 2,574 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 68 تاپیک

    به بهانه ی باورنکردنی ترین خداحافظی تاریخ/جادوگری که دیگرتکرار نخواهدشد



    پرسپولیس اف سی :
    وقتی دراواخر تیر ماه دراینستاگرامش نوشت:میخی به دیوارکوبیدم و کفش هایم را آویختم،نمیدانست که این میخ به قلب فوتبال ایران و طرفداران پرسپولیس فرو رفته است.
    تابستان گذشته علی کریمی سختترین تصمیم زندگیاش را گرفت و از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. طی این ماهها بسیاری از رسانهها به این موضوع پرداختهاند و ابعاد مختلف زندگی حرفهای او را مورد بررسی قرار دادهاند. ما اما در این مطلب کوشیدهایم از زاویهای متفاوت به موضوع نگاه کنیم و 16 سال حضور جادوگر در سطح اول فوتبال ایران را در هشت فصل متفاوت دستهبندی کنیم. این یکی از آخرین مطالبی است که در مورد علی کریمی به عنوان یک «بازیکن» در رسانههای ورزشی ایران منتشر میشود. افسوس؛ کاش چیزی به نام جدایی هرگز وجود نداشت.
    فصل حسرت
    زندگی حرفهای علی کریمی با «حسرت» گره خورده است. آقای شماره هشت فوتبال ایران حالا شاید در مورد خیلی از فراز و فرودهای زندگیاش دچار تردید شده باشد؛ حالا که کفشهایش را آویخته و فرصت بیشتری برای بررسی احوال گذشتهاش دارد. شاید مهمترین تراژدی زندگی جادوگر جایی باشد که او در اوج جوانی پیشنهاد اتلتیکو مادرید را رد کرد و ترجیح داد هنرش را با اماراتیها قسمت کند.
    روزی که نمایندگان تیم اسپانیایی برای تماشای نمایش او در برابر الهلال راهی ورزشگاه آزادی شدند، شاید حتی تصورش را هم نمیکردند چه چشمه نابی از استعداد انتظارشان را میکشد. علی کریمی آن روز خوش درخشید و در کنار دو دوست نزدیک آن روزهایش –انصاریان و کاویانپور- مقدمات تحقیر الدعایه را فراهم آورد. مدیران اتلتیکو شادمان از اینکه شکاری بزرگ را به کف آوردهاند، در جایگاه ویژه استادیوم آزادی بالا و پایین میپریدند، اما یک جای کار اشکال داشت؛ آنجا که قرار بود قهرمان قصه «نه» بگوید! کریمی با ماتادورها نرفت، او در ایران ماند و چهار ماه بدون قرارداد برای پرسپولیس بازی کرد تا آخرش راهی الاهلی شود! فقط خدا میداند اگر او کمی زودتر راضی به ترک آسیا و حضور در اروپا شده بود چه آیندهای انتظارش را میکشید. شاید این اواخر خود اعجوبه هم فهمیده بود که قصه زندگیاش را کج و معوج نوشته است. به این ترتیب مردی که در سال 2004 در کمال شایستگی توپ طلای آسیا را برد و گفت هیچ احساس خاصی ندارد، حدود یک دهه بعد در پی کسب یک عنوان دومی فرمالیته در همین مراسم، علنا ابراز شادی و سرور کرد. زندگی کریمی حسرت زیاد دارد، فقط حیف که همیشه دیر میفهمیم؛ وقتی که اغلب کار چندانی از دستمان برنمیآید.


    فصل رویا
    رویایی تر از علی کریمی، مگر میتوان فوتبالیست دیگری را هم پیدا کرد؟ کلکسیون او جمع جمع است. وقتی بتوانی دو بار در آخرین دقیقه های داربی گل بزنی و تیمت را از شکست نجات بدهی، وقتی بلد باشی با دو تا تو سر توپ شیک و مجلسی میشاییل بالاک را بفرستی قاطی باقالی ها، وقتی از دستت بربیاید که در اولین بازی لیگ قهرمانانی ات گل بزنی، وقتی قادر باشی نصف آس.رم را مچاله کنی و کفر فرانچسکو را بالا بیاوری یعنی کارت درست درست است. او رویای یک نسل از مردم ایران است. مردمی که هتتریکش جلوی لیوون جائه را دیدند و کیف کردند یا هنوز یادشان مانده که جادوگرشان چطور روی خط دروازه خالی عراق پیاده روی میکرد و ضربه اش را نمیزد! رویا اصلا از او شروع میشود؛ شاید تنها فوتبالیست تاریخ ایران که توانست در بازگشتش به تیم محبوبش، تمام ورزشگاه آزادی را لبریز از تماشاگر کند. وقتی جلوی ابومسلم سه گل با سر زد، روز بعدش روزنامه ها تیتر زدند «سرتیریک جادوگر» وقتی راهی دوبی شد به او لقب ساحر دادند و وقتی در ایستگاه پایانی به تبریز رسید، اسمش را گذاشتند کاپرفیلد. او مردی بود که واژه ها را رنگ میزد. همه جای این سناریو بوی عطر میدهد، بوی هنر و زیبایی. علی کریمی «طعم» فوتبال بود. بدون او قطعا مستطیل سبز چیزی کم خواهد داشت.



    فصل عصیان
    آخ، آخ، آخ از این فصل... شاید اصلا لازم باشد جلوی اسم علی کریمی در نسخه فوتبالی دهخدا بنویسند «عصیانگر»! هنوز پشت لبش سبز نشده بود که در ویتنام دخل داور ژاپنی را آورد. از همان زمان روشن بود که اعصاب جادوگر، حتی از ساق هایش هم غیرقابل کنترلتر هستند! او بعدتر همین مسیر را ادامه داد. یک مصاحبه تاریخی با یک هفته نامه ورزشی استارت دعوای او با علی دایی بود که هنوز تبعاتش ادامه دارد. قصه اما همین جا خاتمه پیدا نکرد. آقای شماره هشت از بین مربیانش با کسانی مثل ناصر ابراهیمی، علی پروین، مصطفی دنیزلی و مانوئل ژوزه درگیر شد و از میان جماعت مدیران، با چهره هایی همچون عابدینی، آجورلو، عباس انصاریفر و محمد رویانیان اختلاف پیدا کرد. طی این سال ها حتی برخی مدیران فدراسیون فوتبال هم از گزند قهر و غضب جادوگر در امان نبودند؛ چنان که او به خاطر مصاحبه علیه کفاشیان حضور در مسابقات مقدماتی جام جهانی 2010 را از دست داد و بعد از داربی جام حذفی در مورد رییس سابق سازمان لیگ گفت: «چیزهایی در مورد عزیزمحمدی می دانم که اگر به زبان بیاورم، او باید ول کند و برود.»
    لگد کریمی به ساک پزشکی تیم ملی در حاشیه بازی با پرتغال، شاید ماندگارترین تصویر از حضور ایران در جام جهانی آلمان باشد. او در بازی استیل آذین و پرسپولیس بعد از اخراج از زمین لباس تیمش را کند تا پیراهن باشگاه سابقش را که از زیر پوشیده بود به جماعت نشان بدهد. داستان علی کریمی، داستان پرخاش های بی پایان است؛ عصبانیت هایی که بعید است عمرشان حتی بعد از اعلام رسمی بازنشستگی وی هم به انتها برسد!
    فصل نسیان

    در مورد علی کریمی اغلب پیرامون صداقت و صراحتش حرف زده میشود، اما نکته کمتر دیده شده این است که او اهل فراموشی هم بود. شماره هشت دوست داشتنی فوتبال ایران بارها چیزهایی گفت که بعدا فراموششان کرد. او خیلی سالها قبل گفته بود در 27 سالگی خداحافظی خواهد کرد و قرار نیست مثل خیلی ها تا آخرین نفس مزاحم توپ گرد باشد، اما وعده اش را با 9 سال تاخیر به انجام رساند! زیاد هم بد نشد البته؛ خیلی از هواداران حاضر بودند 9 سال دیگر هم ستاره محبوبشان را ببینند. او همچنین در دو مقطع از تیم ملی خداحافظی کرد و بعدتر هر دو وداعش را پس گرفت؛ هرچند مرتبه دوم دیگر کی روش حاضر نشد او را بپذیرد. کریمی در اردیبهشت ماه سال گذشته نیز به طور کلی از میادین خداحافظی کرد، اما با اعلام انصراف به مستطیل سبز برگشت تا راهی تراکتورسازی شود.
    فصل انحصار

    علی کریمی از بسیاری از جهات یک بازیکن منحصربهفرد و یک کاراکتر کاملا متفاوت بود. اتفاقا لازم نبود او تلاش خاصی برای اثبات این تفاوت از خودش نشان بدهد. مردی که بازوبند کاپیتانی تیمش را روی بازوی دست راستش می بست، همیشه یک ستاره استثنایی برای هواداران محسوب میشد. بر خلاف بسیاری از شایعاتی که در مورد آقای شماره هشت وجود داشت، او اغلب اوقات به عنوان اولین بازیکن سر تمرینات تیمش حاضر میشد. کریمی همچنین همیشه ارتباط خوبی با هواداران داشت و به ویژه در سال های پایانی دوران بازیگریاش بیش از پیش این حصوصیت را بروز میداد. او تنها کسی بود که هنگام ناکامی در شهرستان ها مدتها در مقابل درهای هتل می ایستاد و از حامیان تیم دلجویی میکرد. علی کریمی همچنین در یک دهه گذشته هرگز در هیچ برنامه تلویزیونی حاضر نشد و حتی به درخواست های مکرر این برنامه ها برای برقراری ارتباط تلفنی هم پاسخ منفی داد. فصل پایانی زندگی حرفه ای او هم البته برهانی دیگر بر تفاوت های آقای شماره هشت بود؛ جایی که او بی سروصدا کفش هایش را آویخت و خیلی شدیداللحن هم گفت حاضر به برگزاری بازی خداحافظی نیست.



    فصل اشتیاق

    سبک بازی علی کریمی طوری بود که او همیشه بیشترین حجم از اشتیاق را برای هوادارانش به همراه میآورد. سال گذشته یک روزنامه ورزشی تحلیلی آماری را بر پایه اطلاعات ارایه شده از سوی سازمان لیگ منتشر کرد که نشان میداد متوسط تعداد تماشاگران پرسپولیس در بازی هایی که علی کریمی در زمین حاضر بوده، به شکل معناداری بیشتر از مسابقات بدون جادوگر بوده است.(3برابر) در واقع جنس فوتبال علی برای هر هواداری می توانست دلنشین و جذاب باشد. اگر او در ایران سالها از طرفدارانش دلربایی کرد و صاحبان سکوها را به مرز جنون رساند، در امارات هم کاری کرد که هواخواهان الاهلی آژیر به استادیوم بیاورند و هر زمان که دریبل زنی های او شروع میشد، آن را روشن کنند! در مورد محبوبیت افسانه ای جادوگر در دوبی روایت های شگفت انگیز فراوانی مطرح میشود؛ از جمله اینکه او یک بار از نفوذ خارقالعاده اش استفاده کرده و یک سوپراستار بزرگ سینمای ایران را از چنگ پلیس امارات رهانده است. هنوز می شود با یک جستجوی ساده، تصاویر مربوط به عکس گرفتن شرطه های عربی با جادوگر ایرانی را روی اینترنت پیدا کرد؛ وقتی چشمان رفقای خارجی دارد از شوق برق میزند. شگفت انگیز اینکه کریمی همه این جذبه را با خودش به آلمان هم برد. وقتی جادوگر در دقیقه 45 بازی هفته اول بوندسلیگا برابر مونشن گلادباخ برای بایرن وارد میدان شد، گزارشگر آلمان با حیرت و شگفتی گفت: «این ایرانی طوری بازی میکند که انگار یک دهه است در بوندسلیگا توپ میزند.» کار سختی نیست، یافتن و دوباره دیدن صحنه هایی که در آن هواداران آلمانی کریمی برای امضا گرفتن از او صف کشیده اند.



    فصل احترام
    این شگفت انگیزترین فصل زندگی علی کریمی است؛ جایی که او دوست و دشمنش را واداشته در ستایش اش از هم سبقت بگیرند. جدای از تکنیک فوق العاده و مهارت رویایی کریمی، آنچه جادوگر فوتبال ایران را به محبوبیتی افسانه ای رساند، بسیاری از همراهی هایش با مردم و خیرخواهی های تحسین برانگیزش بود. کریمی شاید یکی از معدود بازیکنان تاریخ فوتبال ایران باشد که در تمام ورزشگاههای کشور تشویق شد؛ حتی در استادیوم های رشت و انزلی و آبادان که معمولا برای تیمهای میهمان تبدیل به «جهنم» میشوند. در سالهای اوج محبوبیتش، کریمی تنها در مقطعی با هواداران تراکتورسازی اصطکاک پیدا کرد، اما در تصمیمی هوشمندانه آخرین فصل فوتبالی اش را در تبریز و در همین تیم گذراند تا آخرین نقطه تردید هم برطرف شود. همین حالا که او خداحافظی کرده، قرمز و آبی دارند تمجیدش میکنند؛ چنانکه کاپیتان پیشین استقلال به افتخارش بیانیه میدهد و مسوولان ارشد این باشگاه آمادگی خودشان را در زمینه برگزاری بازی خداحافظی برای او اعلام می کنند.



    فصل خاطرات

    این اما آخر خط است. 16 سال پیش شاید هیچکس حتی فکرش را هم نمی کرد از دل یک بازی سالنی، ستارهای بیرون بجهد که تاریخ فوتبال مملکت را عوض کند. علی کریمی آمد، درخشید و رفت. این یک ونیم دهه چنان مثل برق و باد گذشت که انگار همین دیروز جادوگر نصف بازیکنان تراکتورسازی را درهم پیچاند و گل زد. از امروز به بعد این ماییم و زندگی با فصل هشتم آقای شماره هشت؛ فصل خاطرات. میتوانیم بنشینیم دور هم، مرورشان کنیم و از گفتن و شنیدنشان لذت ببریم. بیچاره نسل بعدی هواداران فوتبال ایران که علی کریمی را ندیده اند. یعنی آنها باورشان میشود ما چه گنجی داشتیم؟
    ویرایش توسط oscar : 20th March 2015 در ساعت 02:47



    خداحافظ 24 ابدی


  2. 23 کاربر مقابل از oscar عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    mohammad6 (12th April 2015), *Shayan* (14th April 2015), *sir amirhossein* (20th March 2015), AliReza (24th March 2015), ali_@sghar (21st March 2015), Amir_Ali (20th March 2015), Arash 1990 (20th March 2015), A_MI_N (20th March 2015), elɴαz-нαɢнιɢнι (13th April 2015), emrah20062007 (21st March 2015), KhanoOmi (8th April 2015), Kiyana666666 (21st March 2015), mahsa8 (21st March 2015), Majid:62 (20th March 2015), MINA (20th March 2015), omid27 (20th March 2015), RUDMEHR K (25th March 2015), s A r A (20th March 2015), Terminator2731 (20th March 2015), V a H i D (20th March 2015), Vampires (21st March 2015), yalda88 (1st April 2015), Zayed FC (20th March 2015)

  3. #2


    محل سکونت
    بابلسر روستای اسلام آباد
    نام واقعی
    روح الله بخشی
    استاتوس
    تو قلب من نوشته پرسپولیس سلطان عشقه
    شغل و حرفه
    كليه خدمات برق
    بازیکن محبوب
    ahmdareza abedzadeh
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Germany
    نوشته ها
    9,574
    تشکر
    15,818
    تشکر شده 8,517 بار در 3,761 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 28 تاپیک
    سر صبحی با خوندن این متن حالم جا اومد


    هادی جان ب گفتت 57 امتیازی شدیم ولی تقریبا همون 57 پاشنه آشیل قهرمان نشدنمون شد چون خوزستانی ها همون دقیقه گل زدن


    داش هادی تشکر میکنم ازت بابت اتحاد و هم دلی ک در تیم ایجاد کردی


  4. کاربر مقابل از Arash 1990 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    oscar (27th March 2015)

  5. #3


    محل سکونت
    Torbat-e Heydariyeh
    نام واقعی
    AMIN
    استاتوس
    only perspolis
    شغل و حرفه
    Daneshjo ♥_♥ GK
    بازیکن محبوب
    ali karimi
    تیم های محبوب خارجی
    Barcelona | Spain
    نوشته ها
    3,490
    تشکر
    11,760
    تشکر شده 9,829 بار در 2,754 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 48 تاپیک
    عالی بود

    خداحافظ آپاچی



  6. کاربر مقابل از A_MI_N عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    oscar (27th March 2015)

  7. #4


    محل سکونت
    خونمون
    نام واقعی
    مهسا
    استاتوس
    یه دله پاک...
    شغل و حرفه
    ایشاا... معمار
    بازیکن محبوب
    ali karimi
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Spain
    نوشته ها
    798
    تشکر
    3,231
    تشکر شده 908 بار در 467 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 14 تاپیک
    مرسی عالی بودیکمم دلم گرفت
    کجایی تک دانه سرخ...
    کجایی دوردانه سرخ...
    بدون بودن تو حتی 6 گل سرخ هم خوشحالم نمیکند!!!

  8. کاربر مقابل از mahsa8 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    oscar (27th March 2015)

  9. #5


    محل سکونت
    همونجا
    نام واقعی
    Mahdis
    استاتوس
    I don't want to be what other people wants to me
    شغل و حرفه
    مهندس بعداز این
    بازیکن محبوب
    ahmadreza abedzadeh
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Germany
    نوشته ها
    276
    تشکر
    665
    تشکر شده 5,792 بار در 1,170 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 1 تاپیک
    دلم واسش تنگه



  10. 2 کاربر مقابل از Persis عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    mahsa8 (21st March 2015), oscar (27th March 2015)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا