یادداشت ویژه: چکار داری میکنی خدا؟ عقاب 49 ساله شد
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 6 , از مجموع 6

موضوع: یادداشت ویژه: چکار داری میکنی خدا؟ عقاب 49 ساله شد

  1. #1


    محل سکونت
    SHIRAZ
    نام واقعی
    s A r A
    استاتوس
    عجب دنیای کوچیکی...
    شغل و حرفه
    DANESHJOO
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Germany
    نوشته ها
    9,478
    تشکر
    32,276
    تشکر شده 35,728 بار در 9,569 ارسال
    یاد شده
    در 2 پست
    برچسب زده شده
    در 68 تاپیک

    یادداشت ویژه: چکار داری میکنی خدا؟ عقاب 49 ساله شد



    یک:
    بنا به روایتی، او اول یک «خنده» بود که بعدا دست و پا درآورد! و چه دست و پاهای بلندی. آنقدر که دورترین گوشههای دروازه هم دم دستش بودند. از خداحافظیاش قریب یک دهه گذشته اما معلوممان نیست چند دههی دیگر باید بگذرد تا کسی را با این استیلِ حسرتبرانگیز در فوتبالِ نیمبندمان ببینیم.

    او اگر این همه سیوِ باشکوه هم نداشت، باز هم ستاره بود با آن شمایل و استایل ویژهاش. سینه را میداد جلو، سر و گردن را کمی عقب میگرفت و از دور تمام میدان را از زیر نظر میگذراند. وقتی هم حوصلهاش وسط بازی سر میرفت، مشغول گرم کردن میشد و نرمشهایی میکرد که در ویژهبرنامهی «حرکات محیرالعقول» قابل پخش بودند! از صد و هشتاد زدن روی چمنها که خسته میشد، ناگهان پای راستش را بلند میکرد و میگذاشت روی تیر دروازه! صد و هشتاد را این بار عمودی اجرا میکرد و استادیوم را میفرستاد روی هوا. یادش بخیر، با او که بودیم، همیشه استادیوم روی هوا بود.



    دو: از همان زمانِ ظهورش به عنوان یک پدیدهی جوان، مثل باتجربهها بازی میکرد. انگار شناسنامهاش را گم کرده بود. در بیست سالگی وقتی توی دروازه میایستاد آرامش و تسلطی داشت که سی و چند سالههای امروز با سلام و صلوات به آن میرسند. او قادر بود فاصلهی بیست تا سی سالگی را فقط با جویدن یک آدامس طی کند.

    اگر این حرفها به نظرتان اغراقآمیز میرسد، اگر فکر میکنید از خود بیخود شدهایم و داریم افسانه میسازیم، بروید یک بار دیگر اولین بازی ملیاش را تماشا کنید. هشتم اسفندماه ۶۵- دوحه- مصاف ایران و کویت. بروید ببینید که او چگونه در بیست سالگی ستارهی آن میدانِ سخت میشود تا نتیجه بازی در دقیقه ۸۹، یک بر یک مساوی باشد نه پنج-یک به سود کویت. اما باز به این هم راضی نیست. دقیقهی آخر توپ را مُنار میکند روی کلّهی کریم تا جوجههای نوپای دهداری، کویتِ پرمدعا را دو-یک زمین بزنند.
    بله؛ دروازهبانی که در اولین بازی ملیاش پاس گل داد!! این جمله را ابتدای زندگینامهی او بنویسید حتما!



    سه: او ربالنوعِ پنالتی گرفتن بود. پنالتیهایی که در فینال پکن و سمیفینالِ قطر گرفت از کفر ابلیس هم مشهورترند. پس، از یک خاطرهی مهجورتر بشنوید. جام ملتهای ۸۸- بازی نیمهنهایی- ایران- عربستان. احمدرضا با سه کلینشیت در سه بازی قبل پا به این میدان گذاشته است. ماجد عبدالله –گرگ گرسنهی عربستان که به اندازهی صدام یزیدِ کافر از او زخم خورده بودیم- دقیقه شانزدهم روی سر مرتضی بلند میشود و احمد را خاک میکند. تیم ایران توان جبران نتیجه را ندارد، اگر هم داشته باشد جورج کورتنی -داور چغر و بد بدن انگلیسی- راه نمیدهد.
    ولی احمد یک جوری باید حسابش را با ماجد صاف کند.

    نیمه دوم سر میرسد و کورتنی یک پنالتی به عربها هدیه میکند. ماجد عبدالله روبهروی عابدزاده. عقاب پنالتی را میگیرد اما کورتنی دستور تکرار میدهد! ماجد این بار جهت را عوض میکند اما انگار تمام جهتها در سیطرهی عقابِ ماست. یا بابالحوائج، پنالتی دوم هم سیو میشود!! ایران بازی را یک-هیچ میبازد اما احمد دو بر یک ماجد را شکست میدهد. میان شکستهای تکراریِ آن دهه مقابل عربستان، این یکی درد کمتری دارد. آن شب را راحتتر میخوابیم!



    چهار: ستاره شدن فقط به درخشش فنی نیست. باید اسباب بزرگی همه آماده کنی. عقاب شدنِ احمدرضای عابدزاده فقط کار آن سیوهای خانمانبرانداز نبود. او پکیج کاملی از جذابیت توی جیبش داشت؛ از خندههای کودکانه تا مدل موی پشتبلند که خوراک آن روزها بود، از شَربازیهای شیرینی که تا گرفتن دست و پای حریف کرهای و بیرون کشیدن او از میدان جلو میرفت تا شوخیهایش با مژدوا که انگار وقتی مُهر این دو نفر پایشان میخورد دیگر زننده نبودند! از راه رفتنش روی اعصاب حریف هم که دیگر نگو. وای به روزی که هوس میکرد توپ را یکدستی جمع کند. میشد در دادسرای تهران به جرم تحقیر کردن حریف از او شکایت کرد!


    او خلق و خوی عجیبی داشت. میتوانست آدم را یاد جوانهای بیکلّهای بیاندازد که روی بازویشان، با دستخط لرزانِ زیدی در حبس، خال کوبیدهاند: پررو ولی باادب! اصلا در بزرگیاش همین بس که ما امروز نشستهایم و به بهانهی تولد 49 سالگیاش داریم از او مینویسیم. این نوشتن، یعنی اقرار به اینکه روزنامههای ما را احمد قرار است «بفروش» کند نه هیچکدام از این ستارههای شکستنیِ نسلِ قلیان. یعنی اقرار به اینکه میان بازیکنان ما هنوز کسی ظهور نکرده که بچهها پوستر عابدزاده را از روی دیوار بکشند پایین و عکس او را بچسبانند.


    خداوندا؛ احتراما بیا و یک لحظه وقت بگذار؛ به سررسیدت نگاه کن و ببین روز چهارم خردادماه ۱۳۴۵ چنین خلقت نابی را با کدام اکسیر رقم زدهای.


    خداوندا؛ لطفا دست بجنبان؛ ستارهی دیگری خلق کن تا ما برای رقصاندن این قلم، دست به دامنِ خاطرات منقضی نشویم.


    عقاب دیگری خلق کن خدا؛ اتاق بچههایمان از عکس ستاره خالی است.


  2. 8 کاربر مقابل از s A r A عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    888 (26th May 2015), ali_@sghar (26th May 2015), Amir_Ali (26th May 2015), στρατιώτης-313 (26th May 2015), mansoor66 (26th May 2015), oscar (26th May 2015), ZahrA-ReD (26th May 2015), سمیر (26th May 2015)

  3. #2


    محل سکونت
    پایتخت
    نام واقعی
    z@hra
    استاتوس
    من بد نیستم۔۔۔ شاید بلد نیستم!
    شغل و حرفه
    فوتسال
    بازیکن محبوب
    Mohsen Khalili
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Spain
    نوشته ها
    1,771
    تشکر
    5,928
    تشکر شده 3,099 بار در 1,380 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 29 تاپیک
    ای جانم...... "اتاق بچه هایمان از عکس ستاره ها خالیست..."عالی بود... مثل عابدزاده دیگه نداریم.یه زمانی میگفتن حقیقی،بعدشم که امیر عابدزاده...اما هیچکدوم احمدرضای ما نمیشن! بقول سارا همه خردادیا!!! تولدش مبارکش. البته تا جایی که من میدونستم متولد8خرداد بود... حمیدرضا علیعسگر هم چهارم تولدش بود..
    ویرایش توسط ZahrA-ReD : 26th May 2015 در ساعت 11:08


    این قرمزه منه...

    دوسش دارم خیلی زیاد...

    قهرمانی بهش میاد...





  4. 2 کاربر مقابل از ZahrA-ReD عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    ali_@sghar (26th May 2015), s A r A (26th May 2015)

  5. #3


    محل سکونت
    SHIRAZ
    نام واقعی
    s A r A
    استاتوس
    عجب دنیای کوچیکی...
    شغل و حرفه
    DANESHJOO
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Germany
    نوشته ها
    9,478
    تشکر
    32,276
    تشکر شده 35,728 بار در 9,569 ارسال
    یاد شده
    در 2 پست
    برچسب زده شده
    در 68 تاپیک

    به بهانه 49 سالگیِ عابدزاده/ یک مشت پرِ عقاب

    یک/ چهل و نه. این عدد حالا شمار سالهای عمر آدمی است که عادت نکردهایم با عدد و رقم به خاطر بسپاریمش. که همیشه بهانه های بهتری از «آمار» برای به یاد آورده شدن به دستمان داده و یاد نگرفته ایم توی صفوف منظم میانگینها، سبک سنگینش کنیم. آنچه امروز لابهلای شمعهای آب شده در واژهها به آوازهای دلربای جشن سپرده میشود، داستان تولد یک تفاوت است.

    مانیفست تمامعیار منحصر به فرد بودن. البته که با سطح خاصی از توانایی، میشود روی خط سرنوشت دروازهها ایستاد، میشود داربی را نباخت، میشود سوپرسیو داشت، میشود پنالتی گرفت و درخشید و تشویق شد و روی جلد روزنامهها رفت اما برای احمدرضا شدن، نیاز به فرمول مرموزی است که تنها نسخه تاریخش را توی ژنهای او کار گذاشتهاند. پرواز را از یک جایی، همه پرنده ها یاد میگیرند اما همیشه گروهی از آن ها بلدتر میپرند.



    دو/ «آشیانه بان» قلبهایی که به اطمینان حضورِ او نگرانی برای تیم ملی را فراموش کردند، مردِ اول سرخهایی که چون احمدرضا را داشتند، باورشان شده بود تیمِ شان بایرن مونیخ است، روزهای خوب و بد زیادی را در فوتبال تجربه کرد. از پنالتیهای مهار شده دیدار با کره شمالی در مسابقات آسیایی پکن تا روزِ عجیبی که که نتوانست یکی از خروجهای باصلابت همیشگی اش را به نمایش بگذارد و جرات گل زدن و غش کردن را به هاشمی نسب داد. میزانسن همه روزهای تلخ و شیرین او اما با لبخندهای محونشدنی اش تزئین شده اند.

    برای همین است که او را به جای واکنشها و نتیجه ها، با لبخندها و واروهای بی توجه به جریان بازی و آدامس جویدنها به خاطر سپردهایم. احمدرضا، به آدم های زمانه اش یاد داد که می شود با یک لبخندِ شیطنت آمیز، یقین پیروزیِ را از رقیب گرفت و او را به تردید انداخت. که می شود وقتِ هجوم تیکی تاکا وارِ تلخکامی، آدامس جوید و آرام ماند و کره زمین را با یک دست مهار کرد.




    سه/ اصلیترین تمایز آقای عقاب، با خیل عظیم فوتبالیستهای وطنی، به ویژه مدرنها و پست مدرنهایشان، در جلسات تمرینی رقم خورده است. حتی اگر حامد کاویانپور خاطره مشهور یکی از اولین روزهای تمرینش با پرسپولیس و تماشای تمرینات پل گاسکویینوار احمد را روایت نکرده باشد، حتی اگر علیرضا حقیقی از فشار تمرینات او به مرحله پودر شدن نزدیک نشده باشد، در انحنای عضلاتش میشود به ساعتهای صرف شده برای آماده بودن پی برد و به تاوانی که برای پروازهای بلندش پرداخته است. او در سال های خمیازه-تمرین مثلا ستاره های تازه به دوران رسیده هم از این جلسات مخوف تمرینی دست نمیکشد. جلساتی که شاید روزی برای شکنجه در زندانهای مخفی مورد استفاده قرار بگیرند!



    چهار/ سهم این روزهای جماعت مفتون فوتبال از عابدزاده در این مرز، فقط خاطره هایش هستند. اینجا، طرح پیراهنهای قدیمیاش را به تن گلرها کردهاند تا شاید جادوی نقش و نگار و خط و خطوط معجزهای را سر راه آنها قرار دهد. خودش اما آن طرفِ دنیاست تا «معلم» بچه هایی باشد که زندگیشان هم مثل خیابانهاشان آرام است و ما اینجا، توی هفته دروازه بان ها در پرمخاطب ترین برنامه تلویزیونیمان، به این سوال برسیم که معنی «نکیسا» چه می تواند باشد؟

    احمدرضا که در آبان ماه ۸۸ با آرای مردم در نظرسنجی نود محبوبترین فوتبالیست سه دهه اخیر فوتبال ایران معرفی شد، هنوز هم جایگاهی فراموش نشدنی در اذهان مردم ایران دارد. حتی اگر افعال را اشتباه ادا کند، حتی اگر فوتبالش به واسطه آن بیماری لعنتی زودتر از موعد تمام شده باشد، حتی اگر تاریخ را درباره او تحریف کنند و حتی اگر دیگر به خانه برمی گردد و از عقاب، تنها یک مشت پر برای دوستدارانش بماند. نام او برای همیشه توی فهرست دست نیافتنی ترینها برای آیندگان خواهد ماند. نامِ آقای مثبتِ بی نهایت!


  6. 3 کاربر مقابل از s A r A عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Amir_Ali (26th May 2015), oscar (26th May 2015), سمیر (26th May 2015)

  7. #4


    محل سکونت
    کرمانشاه
    نام واقعی
    سمیر
    استاتوس
    یاد تو پرچم صلحیست .. در میان شورش این همه فکر
    شغل و حرفه
    مهندس عمران
    بازیکن محبوب
    ahmdareza abedzadeh
    تیم های محبوب خارجی
    Barcelona | Brazil
    نوشته ها
    1,056
    تشکر
    1,786
    تشکر شده 2,061 بار در 719 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 43 تاپیک
    یاد باد اون روزگاران یاد باد............
    اون گل زیبایی که به استقلال اهواز زد ... از فاصله 80 متری ......!!!!!!!!!! و داور آفساید گرفت ........!!!!!!!
    عابدزاده یکی بود ....ستاره بود .......
    درد بی دردی علاجش آتش است.......http://www.perspolisfc.net/forum/profile.php?do=editsignature#sigpic

  8. کاربر مقابل از سمیر عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    oscar (26th May 2015)

  9. #5


    نام واقعی
    rahil
    استاتوس
    پرسپولیســـــ
    بازیکن محبوب
    Javad Kazemian
    تیم های محبوب خارجی
    Manchester-United | Spain
    نوشته ها
    3
    تشکر
    0
    تشکر شده 9 بار در 3 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 0 تاپیک
    جمله ی آخر خدا بوووووووووووووووود..:(

  10. کاربر مقابل از rahil_jk9 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    oscar (26th May 2015)

  11. #6


    محل سکونت
    s fun
    نام واقعی
    محمدرضا
    استاتوس
    پرسپولیس یعنی زندگی
    شغل و حرفه
    دیوونه ی پرسپولیس
    بازیکن محبوب
    ali karimi
    تیم های محبوب خارجی
    Chelsea | NetherLand
    نوشته ها
    2,882
    تشکر
    9,423
    تشکر شده 13,208 بار در 2,574 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 68 تاپیک
    تو کل تاریخ پرسپولیس،به جز احمدرضا عابدزاده و عزیز اصلیهیچ دروازه بان مطمئن و بزرگ دیگری یافت نمیشه!

    هرفصل دروازه بان هامون تیم رو به فنا میدن!



    خداحافظ 24 ابدی


مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا