368 روز بعد از سفر فضایی تیم ملی؛ رنگهای رفته ی دنیا
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3

موضوع: 368 روز بعد از سفر فضایی تیم ملی؛ رنگهای رفته ی دنیا

  1. #1


    محل سکونت
    ahVaz
    نام واقعی
    reza YA
    استاتوس
    I'm HERE
    شغل و حرفه
    dANESHJoOo
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | NetherLand
    نوشته ها
    5,923
    تشکر
    3,435
    تشکر شده 11,154 بار در 3,799 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 26 تاپیک

    368 روز بعد از سفر فضایی تیم ملی؛ رنگهای رفته ی دنیا



    368 روز بعد از سفر فضایی تیم ملی؛ رنگهای رفته ی دنیا


    یک سال و سه روز از مسابقه فراموش نشدنی ایران-آرژانتین در جام جهانی 2014 میگذرد. شکستی که چندان شبیه شکستهای معمول فوتبال ایران نبود و اگر چه در نهایت موجبات حذف تیم ملی از جام جهانی را فراهم آورد اما کمک کرد تا بچههای کیروش به ارتفاع اعتماد به نفس صعود کنند. نبردی که بهترین بازیکنش سرخیو رومرو بود و نامهربانترین آدمش برای ما، ملوراد مازیچ.

    در ساعتهای بعد از همین مسابقه بود که مردم برای تشویق تیم به خیابانها رفتند و تصمیم گرفتند تیم ملیشان را بیشتر از همیشه دوست داشته باشند و دور از چشم شوپنهاور به این نتیجه برسند که یک مقدار غرور ملی هم هیچکس را نکشته است! یک سال و سه روز از مسابقه تاریخی با نایب قهرمان دنیا گذشته و حالا باید به این سوال برسیم که چقدر از شب شگفت انگیز بلوهوریزونته استفاده کرده ایم؟ اینطور به نظر میرسد که این جدال، به جای تضمین مسیر رو به رشد تیم ملی، موتور محرک دعوا در فوتبال ایران بوده و با این روند، تیمی که پیش چشمهای بهت زده فوتبالیهای جهان ضربان را از تمپوی آرژانتین گرفته بود، شاید سه سال بعد بعد توی چنین روزهایی تنها از طریق تلویزیون جام جهانی را دنبال کند.

    آرژانتین-ایران، بخش بسیار کوچکی از خوشبینانهترین حالت واقعیت برای تیم ملی است. تیمی که شاید در لحظه بتواند با عملکردی غافلگیرکننده یقه قدرتهای بزرگ فوتبال دنیا را بگیرد اما حتی در این شرایط هم صفر امتیاز عایدش میشود تا برای همیشه به جای پیروزی، به فرم شکست افتخار کند.
    تیم ملی چند ماه بعد از جام جهانی، در جام ملتها نتیجه نگرفته و در اولین بازی از اولین مرحله مقدماتی جام جهانی 2018، به شکل نگران کنندهای کم رمق نشان داده است. حتی در مقطع پوست اندازی و جوانگرایی، هنوز هم سخت میشود نگران این تیم نبود. هنوز هم مهمترین تیتر برای روزنامهها، دلخوریهای روزمره و تکراری کیروش است. هنوز هم منتقدان او به بحثهای حاشیهای علاقهمندتر هستند و هنوز هم هواداران فوتبال در ایران مسیر انفعال به انتقاد را طی میکنند و به جای حضور در استادیومهای فوتبال، ترجیح میدهند فعالیت هوادارانه را در صفحه اینستاگرام رییس جمهوری سپری کنند! روزهای سفر به فضا تمام شدهاند اما هنوز هم جای پای تیم ملی روی زمین محکم نیست.
    بیشتر این یک سال بعد از آن اردوی منظم برزیل، به دعوا گذشته است و هنوز هم پاسخ اصلی فوتبال قرار است مرز منجی بودن یا مطلقا هیچ چیز نبودن سرمربی پرتغالی را تعیین کند. همین قدر سیاه و همانقدر سفید. توی این یک سال سپری شده بعد از یکی از درخشانترین نمایشهای تاریخ فوتبال ایران، دعواها، اردوهای لغو شده، مصاحبههای تند و تصمیمهایی با مبنای لجبازی، از خود فوتبال قدرتمندتر بودهاند. جالب اینکه چند ماه اول بعد از پایان یک تورنمنت مهم برای تیم ملی، به بیانیه پراکنیهای طرفداران سرمربی تیم و کانون مربیان میگذرد. کانونی که برای اثبات حقانیتاش آماده است به هر کجای جهان نامه بزند اما در عین حال، یک هافبک را بهعنوان بهترین مدافع فصل فوتبال ایران برمیگزیند تا میزان اشراف مربیان داخلی به لیگ برتر به معرض نمایش گذاشته شود.
    برای ساختن ایران-آرژانتین بعدی فوتبال ایران، زمان زیادی باقی نمانده است اما در این نقطه از کره زمین، معمولا آینده تنها در 24 ساعت بعدی خلاصه میشود و روزهای بعد از آن، صاحب اهمیت چندانی نیستند. در فوتبال ایران، نتیجههای تیم ملی نیز مثل مدیرهای باشگاهی ماندگار نیستند. تیم کیروش نیز علیرغم همه اطوارهای فرمی و فرامتنهای الصاق شده، فرزند خلف همین فوتبال بی ثبات است. فوتبالی که گل شکست را از لئو مسی میخورد و گل تساوی را از مینگازوف ترکمنستانی.



    محمد حسین عباسی


  2. 9 کاربر مقابل از lord reza عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    888 (27th June 2015), ali_@sghar (26th June 2015), Amir_Ali (25th June 2015), bahareh88 (26th June 2015), H A N I Y E H (27th June 2015), SoRooSH (26th June 2015), wolf (26th June 2015), ZahrA-ReD (26th June 2015), Zayed FC (26th June 2015)

  3. #2


    محل سکونت
    پایتخت
    نام واقعی
    z@hra
    استاتوس
    من بد نیستم۔۔۔ شاید بلد نیستم!
    شغل و حرفه
    فوتسال
    بازیکن محبوب
    Mohsen Khalili
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Spain
    نوشته ها
    1,771
    تشکر
    5,928
    تشکر شده 3,099 بار در 1,380 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 29 تاپیک
    تجدید یه خاطره ی خوب و شاید تکرار نشدنی! هممون دعا میکردیم بااختلاف زیاد نبازیم لااقل؛اما بازی که شروع شد... حتی امیدوار به برد بودیم.کی فکرشو میکرد تیر دروازه آرژانتین و بلرزونیم؟ مساوی رویا بود برامون.اما اون گل بدموقع باعث شد شکست بخوریم.شاید هممون یادمون رفت به سه،چهارتا خوردن راضی بودیم! هه...یادش بخیر! چقد زود گذشت! یکسال و چند روز.. کاش اندازه این 368روز پیشرفت کرده بودیم ولی... خودتون میدونین و دیدین چه خبره دیگه!


    این قرمزه منه...

    دوسش دارم خیلی زیاد...

    قهرمانی بهش میاد...





  4. 3 کاربر مقابل از ZahrA-ReD عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    ali_@sghar (26th June 2015), bahareh88 (26th June 2015), H A N I Y E H (27th June 2015)

  5. #3


    محل سکونت
    کرج
    نام واقعی
    sahar
    شغل و حرفه
    دانشجو
    بازیکن محبوب
    Alireza Haghighi
    تیم های محبوب خارجی
    Manchester-United | NetherLand
    نوشته ها
    2,340
    تشکر
    7,608
    تشکر شده 3,512 بار در 1,448 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 11 تاپیک
    عجب شبی بود اون شب.ن

    میدونم باید خوشحال باشم یا ناراحت نسبت به اون بازی.

    حیف شد...

  6. کاربر مقابل از 888 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    H A N I Y E H (27th June 2015)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا