یادداشت: آیندهیِ یوونتوس بدونِ ویدال
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: یادداشت: آیندهیِ یوونتوس بدونِ ویدال

  1. #1


    محل سکونت
    کاشان.
    نام واقعی
    علی اصغر
    استاتوس
    .
    بازیکن محبوب
    ali karimi
    تیم های محبوب خارجی
    Barcelona | Spain
    نوشته ها
    4,203
    تشکر
    12,693
    تشکر شده 11,027 بار در 3,443 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 31 تاپیک

    یادداشت: آیندهیِ یوونتوس بدونِ ویدال


    فقط چند ساعت قبل از تصادف ویدال در سانتیاگو و بعد از تساویِ 3-3 شیلی مقابلِ مکزیک بود که "توتواسپورت" نوشت: «بازگشتِ ویدالِ واقعی... بازیکنِ 50 میلیونی.» اما یک روز بعد روزنامهیِ تورین نوشت: «غیرِ قابلِ فروش». انگار دیگر کسی حاضر نبود ویدال را بخرد...


    جیمز هورنکاسل
    آرتورو ویدال بازیکنی بود که از دستِ بایرن مونیخ در رفت. وقتی سالِ 2011 اعلام شد، یوپ هاینکس برایِ سومین بار رویِ نیمکتِ بایرن مونیخ خواهد نشست، مسئولین باشگاه شروعِ به آمادهسازی تیمی کردند که بتواند قدرت را از دورتموند پس بگیرد. هاینکس هم که خودش از لورکوزن میآمد، قصد داشت یک بازیکن را از این تیم به بایرن بیاورد: آرتورو ویدال، بازیکنی که مایکل رشکه (مدیرِ فنیِ فعلیِ بایرن) به اروپا آورده بود.با اینکه ویدال با بایرن به توافق رسید، اما در نهایت به یوونتوس پیوست. همین بود که خشمِ کارل هاینتس رومینیگه را بر افروخت: «ویدال بارها به ما گفت که به بایرن خواهد پیوست. ولی بعد معلوم شد که قول و قرارش چقدر ارزش دارد. اگر او سر سوزنی از اخلاقیات بو برده بود و شخصیت داشت، برایِ بایرن بازی میکرد. عوضش او به باشگاهی رفت که مثلِ خودش بود. فقط کافی است نگاهی به پروندهیِ اخلاقیِ یوونتوس (کالچوپولی) نتایجِ اخیرشان بیندازید.»اوه! اما بپه ماروتا در دفاع از خودشان گفت، برعکس بایرن، آنها از راههایِ متدوالِ خریدِ یک بازیکن استفاده کردهاند. و بعد آن جملهیِ معروف را اضافه کرد: «مشخص است که گذشتهیِ رومینیگه در اینتر هنوز رویِ حرفهایش تاثیر دارد.» این دلیل میتوانست خشمِ شدیدِ رومینیگه را توضح بدهد. اما شاید دلیل این خشم فقط این بود که رومینیگه میدانست یکی از بهترین هافبکهایِ این نسل را از دست داده است.ویدال 10.5 میلیون یورو برایِ یوونتوس خرج برداشت و همزمان با پیرلو راهیِ تورین شد. این دو هافبکِ رنسانسِ یوونتوس را رقم زدند. هیچکس بهتر از ویدال نمیتوانست روحِ جنگندگیای که آنتونیو کونته با خودش آورده بود را در زمین پیاده کند. ویدال تجسمِ ذهنیتی بود که یوونتوس را از دو سال پیاپی هفتم شدن، به موفقتترین دورانش از دههیِ 30 بدین سو رساند. نقشی که او در پایانِ برزخِ یوونتوس داشت و نوعِ بازیاش، محبوبیتِ زیادی برایش به همراه آورد. او تمامِ چیزی بود که هوادران از بازیکنانشان میخواستند. ویدال هر بازی را مثلِ یک نبرد میدید و از جان بردنش مایه میگذاشت. ویدال همهکارهیِ تیم بود. او از این سر به آن سرِ زمین میدوید، تکل میزد و گل میزد. گلهایِ زیادی هم میزد. در واقع ویدال قبل از آمدنِ کارلوس توز بهترین گلزنِ یوونتوس بود.پس چرا یوونتوس حالا قصد دارد یکی از نمادهایِ باشگاهش را بفروشد؟ آیا او فصلِ پیش هم لحظاتی ماندگار برایشان خلق نکرد؟ از گلی که در سن پائولو زد و شکست دادنِ ناپولی تا ضربهیِ سری که چهارمین اسکودتویِ پیاپی را برایشان به همراه داشت؛ آیا این لحظات را ویدال خلق نکرد؟ چرا. اما با استانداردهایِ خودش، ویدال فصلِ خوبی را در تورین سپری نکرد و برایِ همین بود که برایِ اولین مشخص شد که بدونِ او هم می‎توان بازی کرد. بعد از آن عملِ زانویِ با تاخیر و ریکاوریِ کمش برایِ رسیدن به جامِ جهانی، افتِ ویدال البته تا حدی قابلِ درک بود.تازه ویدال داشت تحتِ رهبریِ مربیِ جدیدی بازی میکرد. وقتی مکس آلگری از اکتبر به بعد سیستمِ پایهاش را از 2-5-3 به 2-1-3-4 تغییر داد، ویدال مجبور شد از پستِ خودش خارج شود و نزدیکتر از همیشه به مهاجمینش بازی کند. در این مقطع میشد ناراحتی و خشمِ ویدال از بدنِ ناآمادهیِ خودش را در چهره و حرکاتش دید. در واقع تازه از مارچ به بعد بود که ویدال بدل به همان بازیکنِ سابق شد. آلگری در این باره به اسکای ایتالیا گفت: «تفاوت در بازیِ ویدال این است که او دیگر به جایِ حمله به حریف، دنبالشان میدود.» اما حتی بعد از اینکه ویدال به لحاظِ فیزیکی هم آماده شد، تماشایِ بازیِ او مثلِ انتظاری دائم برایِ یک کارتِ قرمز بود. و البته مشکلاتِ درونِ زمین تنها نگرانیِ یوونتوس نبود و داستانهایِ او خارج از زمین هم دلیلی بر تصمیمِ نهایی آنها برایِ فروشِ ویدال شد؛ از داستانِ توبیخش در اکتبرِ 2013 به علتِ دیر آمدن و وضعیتِ غیرِ طبیعی داشتن سرِ تمرین، تا همین تصادف در جریانِ کوپا امریکا.فقط چند ساعت قبل از تصادف ویدال در سانتیاگو و بعد از تساویِ 3-3 شیلی مقابلِ مکزیک بود که "توتواسپورت" نوشت: «بازگشتِ ویدالِ واقعی... بازیکنِ 50 میلیونی.» اما یک روز بعد روزنامهیِ تورین نوشت: «غیرِ قابلِ فروش». انگار دیگر کسی حاضر نبود ویدال را بخرد. اما لطفِ شیلی به یوونتوس این بود که او را محروم نکرد و ویدال موفق شد با کمکِ به تیمش برایِ رسیدن به قهرمانیِ کوپا امریکا، ارزشِ خودش را یک بارِ دیگر نشان دهد. برایِ همین است که یوونتوس این زمان را بهترین وقت برایِ فروشِ ویدال میبیند. فروشِ او میتواند تا 40 میلیون یورو برایِ یوونتوس درآمد داشته باشد. به هرحال ویدال سالِ دیگر 29 ساله خواهد شد.این معاملهای خوب برایِ یوونتوس است. اما از دست دادنِ پیرلو، توز و ویدال در یک تابستان باعث نگرانیِ هوادارانِ یوونتوس میشود. همانطور که موریتزیو کروستی در لا رپوبلیکا نوشت: «اگر مغز (پیرلو)، دستِ راست (توز) و ریهها (ویدال) در یک تصادف از بین بروند، راهِ دیگری نداری مگر امید بستن به عملِ ترنسپلنت و دکترِ جراح.» اگر انتقالِ فرناندو یورنته به رئالِ مادرید را هم تمام شده حساب کنیم، یوونتوس 114 گل از 210 گلی که در دو فصلِ اخیر زده است را از دست میدهد. جبرانِ این خسران کارِ سادهای نیست.اینتر متهم به این بود که بعد از سهگانهاش تغییرِ زیادی در تیمش نداد و برایِ همین انگیزهیِ بازیکنانش کم شد و تیمش افت کرد. اما یوونتوس برعکسِ اینتر داردِ دچارِ تغییراتِ زیادی میشود، شاید بیش از حد. اگر ویدال برود البته احتمالِ فروشِ پوگبا دیگر خیلی کم میشود، اما آندرهآ آنیلی گفته: «امکانِ فروشِ هر بازیکنی تا 1 سپتامبر هست.» یوونتوس با فروشِ ویدال و یورنته، به علاوهیِ پولی که از فروشِ اوگبونا به دست آورده، میتواند بالاخره یک بازیکنِ شمارهیِ 10، که آلگری علاقهیِ زیادی بهشان دارد، بگیرد. ولی چندتا تیم در حالِ حاضر با شمارهیِ 10 کلاسیک بازی میکنند؟ آخرین باری که یوونتوس از وینگرهایش دست کشید و دیگو را به عنوانِ شمارهیِ 10 از وردربرمن خرید، نتیجهای فاجعهبار برایشان داشت. البته دلیلی ندارد که این اتفاق برایشان تکرار شود. در ضمن حالا بیشتر شمارهیِ 10 ها، وینگرهایی معکوس هستند.
    نکتهیِ مشخص این است که یوونتوس دیگر از ذهنیتِ کونته خارج شده و به سویِ ذهنیتِ آلگری پیش میرود. آلگری علاقهاش به ایسکو و اسکار و جولین درکسلر و ماریو گوتز را هرگز پنهان نکرده است. این بازیکنان همه زیرِ 23 سال هستند و میتوانند به تغییرِ نسلِ یوونتوس کمکِ زیادی کنند. اما بینِ آنها تنها گوتزه است که خودش را در بالاترین سطح به اثبات رسانده است. بقیه هنوز نیاز دارند ایمانِ هوادارانِ یوونتوس را به دست بیاورند.
    یوونتوس رویِ کاغذ با جوانانی مثلِ روگانی، استورارو، پوگبا، کینگزلی کومن، موراتا، زازا و دیبالا، آیندهای درخشان دارد. اما زمانِ حال چطور؟ آیا این جوانان به علاوهیِ سامی خدیرا و ماریو مانزوکیچ، آماده هستند جایِ خالیِ پیرلو، توز و ویدال را پر کنند؟ یا این قدم، هنوز قدمِ بلندی برایشان است؟

  2. کاربر مقابل از ali_@sghar عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Amir_Ali (21st July 2015)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا