بیلی گراهام می گوید در تمام طول زندگی ام یاد گرفتم چگونه بمیرم اما هیچکس به من یاد نداد که چگونه پیر شوم.


ورزشگاه استمفورد بریج چلسی احتیاجی به یاد گرفتن رسم پیری ندارد چرا که هیچ گاه پیر نمی شود حتی هم اکنون که بیش از 120 سال از عمرش گذشته است و مطمئنا مرگی نخواهد داشت.
استمفوردبریج ورشگاه خانگی باشگاه چلسی است این ورزشگاه در منطقه فولهام شهر لندن در غرب این شهر واقع است.ظرفیت این ورزشگاه 41,837 نفر است.این ورزشگاه در سال 1877 بازگشایی شده است و تا سال 1905 زمین تیم فوتبال لندن اتلتیک بوده است.این ورزشگاه در قسمتی به نام والهام گرین واقع است که به بریج معروف است. این ورزشگاه دهمین ورزشگاه بزرگ کشور انگلیس است.




در قرن 18 میلادی این منطقه پر از نهر و رودخانه بوده است.در آن دوران دو پل اصلی در این منطقه وجود داشت یکی در جاده فولهام به نام استمفوردبریج و دیگری در جاده کینگ به نام استن بریج که امروزه به آن استنلی بریج می گویند. در سال 1905 براداران میرز تصمیم گرفتند در این زمین فوتبال حرفه ای برگزار کنند و باشگاه فوتبال چلسی را تاسیس کردند.آن ها هنگامی که شرکت سازنده ورزشگاه می خواست آن را بفروشد آن را از شرکت ریل سازی خریداری کردند.آن ها معمار ورزشگاه های همدون پارک و سلتیک پارک را استخدام کردند تا ورزشگاه را بازسازی کند.
استمفورد بریج به طور رسمی 100.000 نفر گنجایش داشت و میزبان فینال های اف ای کاپ بود.شاید در تاریخ این ورزشگاه مهمترین بازی که برگزار شده است بازی دینامو مسکو از شوروی و چلسی بعد از جنگ جهانی باشد. بازی که صد هزار نفر در جای جای ورزشگاه تا بغل زمین حضور داشتند تا تساوی سه بر سه دو تیم را ببینند.
ورزشگاه استمفورد بریج در سال 1950



در دهه 1970 مدیران باشگاه قصد بازسازی های رویایی را داشتند.کار شروع شد اما درمیان راه پول ها تمام شد،مصالح کم آمد و کارگران اعتصاب کردند.به سختی جایگاه شرقی را تمام کردند ولی بقیه ورزشگاه تا دهه 90 میلادی نیمه کاره باقی ماند.قیمت ها در جامعه افزایش یافته بود.باشگاه به تاراج رفت و کن بیتس باشگاه را با 1 پوند خریداری کرد و سر و سامانی به وضعیت وخیم چلسی داد.
در فصل 85-84 در اوج دوران هولیگانیسم کین بیتس تصمیم گرفت دور زمین را نرده برق دار بکشد.جالب اینکه هیچ وقت برق نرده ها وصل نشد هر چند شورای شهر لندن هم این کار را غیر قانونی خوانده بود. در ما بین سال ها 1920 تا 22 این ورزشگاه میزبان فینال های اف ای کاپ بود و ده نیمه نهایی این جام و ده چریتی شیلد هم در این ورزشگاه برگزار شد.بیتس در آن سال ها ورزشگاهی کامل ساخت این ورزشگاه دارای دو هتل ،فروشگاه بزرگ،رستوران و آپارتمان است.موزه باشگاه هم در سال 2005 بازگشایی شد و فروشگاه دو طبقه هم در ضلع جنوب غربی ورزشگاه قرار دارد.
بعد از سال 2003 با آمدن آبراموویچ تمرکز بر روی تقویت تیم قرار گرفت ولی این مالک روسی قصد دارد 13.000 نفر به ظرفیت ورزشگاه اضافه کند.این کار به علت وجود مناطق مسکونی و دو خط راه آهن در کنار ورزشگاه کار سختی است. بیشترین تعداد جمعیت حاضر در ورزشگاه بر می گردد به سال 1935 بازی آرسنال با چلسی که 82.905 نفر به ورزشگاه آمدند.


توسعه ورزشگاه

در سال ۱۹۳۰ قسمت جنوبی ورزشگاه برای تماشاچیان ساخته شد که قسمتی از آن مسقف بود.در سال ۱۹۳۹ دو طبقه کوچک در قسمت شمالی ورزشگاه ساخته شد که در جنگ جهانی دوم تخریب شد و در سال ۱۹۷۵ بازسازی شد.این قسمت در سال ۱۹۳۹ به دلیل دستورالعملهای امنیتی بسته شد. در سال ۱۹۶۴-۶۵ سکوهای غربی ساخته شد.این قسمت در سال ۱۹۹۸ تخریب و بازسازی شد.قسمت شرقی ورزشگاه نیز در سال ۱۹۷۳ ساخته شدهاست.
بیشترین حضور تماشاگران در استمفورد بریج به سال ۱۹۳۵ باز میگردد. در ۱۲ اکتبر این سال تیم آرسنال به این ورزشگاه آمد و ۸۲۹۰۵ تماشاگر را به شهرآورد شهر لندن کشاند. کمترین تعداد تماشاگران حاضر نیز به سال ۱۹۰۶ و دیدار تیم چلسی با تیم لینکولن باز میگردد؛ که تنها ۳۰۰۰ نفر در ورزشگاه حضور داشتند.

سیستم حمل و نقل
9 خط اتوبوس برای ورزشگاه وجود دارد و 3 خط مترو نیز وجود دارد.
1 خط قطار شهری و 1 خط کشتی آبی از کنار ورزشگاه می گذرد.



میانگین حضور تماشاگران

مسابقات لیگ برتر
فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ (۳۴۷۰۰)
فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۱ (۳۸۸۳۴)
فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۲ (۳۹۷۸۴)
فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ (۴۱۲۳۴)
فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۴ (۴۱۸۷۰)
فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ (۴۱۹۰۲)
فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۶ (۴۱۹۰۹)
فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ (۴۱۳۹۷)
فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ (۴۱۶۴۶)

بازیهای بینالمللی
تیم آماتور انگلیس ۹ - ۱ هلند - ۱۹۰۹
انگلیس ۱ - ۰ اسکاتلند - ۱۹۱۳
انگلیس ۶ - ۰ ولز - ۱۹۲۹
انگلیس ۴ - ۳ اتریش - ۱۹۳۲
انگلیس ۴ - ۱ سوییس - ۱۹۴۶

دسترسی


استادیوم استمفورد بریج در لندن از طریق جاده فولهام و فقط با ده دقیقه پیادهروی از ایستگاه فولهام برادوی در متروی لندن قابل دسترسی است.