خشم قناری کوچک!
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: خشم قناری کوچک!

  1. #1


    محل سکونت
    کاشان.
    نام واقعی
    علی اصغر
    استاتوس
    .
    بازیکن محبوب
    ali karimi
    تیم های محبوب خارجی
    Barcelona | Spain
    نوشته ها
    4,203
    تشکر
    12,693
    تشکر شده 11,027 بار در 3,443 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 31 تاپیک

    خشم قناری کوچک!





    وقتی که در سال 1914 عده ای از جوانان ریودوژانیرو و سائوپائولو یک تیم را تشکیل داده و اولین بازی تاریخ تیم ملی برزیل را مقابل تیم باشگاهی اکستر سیتی انجام دادند، کسی هرگز فکر نمی کرد که روزی این تیم تبدیل به بزرگ ترین تیم تاریخ فوتبال شده و نامش هر جا که قرار بگیرد
    وقتی که در سال 1914 عده ای از جوانان ریودوژانیرو و سائوپائولو یک تیم را تشکیل داده و اولین بازی تاریخ تیم ملی برزیل را مقابل تیم باشگاهی اکستر سیتی انجام دادند، کسی هرگز فکر نمی کرد که روزی این تیم تبدیل به بزرگ ترین تیم تاریخ فوتبال شده و نامش هر جا که قرار بگیرد، میلیون ها دلار اعتبار و هزینه به همراه بیاورد. تاریخ فوتبال گواه می دهد که نام برزیل یک مکتب است نه فقط یک تیم یا یک کشور. دهه هفتاد را به خاطر بیاورید و نام هایی مانند پله، جرزینیو، توستائو، ژرسون و ریوه لینو و البته کمی دورتر برویم، باز هم کم نیستند ستاره های ناب، گارینشا و زیتو که همه را مسحور می کردند. دهه پر افتخار و شاید تکرار نشدنی 70 را هیچ فوتبالدوستی از یاد نخواهد برد. قهرمانی جام جهانی و انقلابی در فوتبال دنیا. در دهه 80 شاید برزیلی ها به اندازه قبل خوش شانس نبودند ولی با ظهور سوکراتس، زیکو، فالکائو و ادر توانستند زیباترین بازی های تاریخ فوتبال را رقم بزنند طوریکه در شب قهرمانی برزیل در جام جهانی 94 بسیاری از کارشناسان فوتبال این کشور به علت بازی های نه چندان دلچسب از تیم قهرمان جهان انتقاد کردند و خواستار ارائه نمایش های سلسائو در دهه 80 شدند. از آخرین قهرمانی برزیل در جام جهانی حدود 13 سال می گذرد و حالا شاید همان منتقدین حسرت می خورند که کاش تیمشان خوب بازی نمی کرد ولی قهرمان می شد، فلسفه ای که در فوتبال مدرن امروزی تبدیل به امری بسیار عادی شده است. فقط کافیست به طرز تفکر مورینیو یه عنوان یک نمونه توجه کنید. شکست 7-1 مقابل آلمان در خاک برزیل به معنای حقارتی بود شاید به بزرگی تاریخ فوتبال. همه چیز در یک ساعت به آتش کشیده شد. اسکولاری با خاطره ای تلخ از جمع یاران کانارینیو (قناری کوچک) رفت و البته دونگا برای دومین بار سرمربی برزیل شد. پس از پایان دوران استیلای کاکا و رونالدینیو، اکنون همه چیز بر سر کاکل یک ابر ستاره می چرخد. بله! نیمار... بازیکنی بسیار مستعد ولی پر حاشیه و شاید کمی بد شانس که در دو تورنمنت اخیر موندیال 2014 و کوپا آمریکا 2015 سر بزنگاه از جمع هم تیمی هایش کنار رفت. پس از ناکامی مطلق در دو تابستان اخیر با اسکولاری و دونگا، حالا باید راه جدیدی را در پیش گرفت. دونگا پس از ناکامی در کوپاآمریکا فقط توانست اعتبار پایین تر این جام را دلیلی برای بی انگیزگی و شکست تیمش عنوان نماید هرچند که هیچ عقل سلیمی این "ادعا" و یا بهتر است بگوییم "بهانه" را نپذیرفت.


    چه فرقی می کند به قول فرناندو مانگابیرا پیروکتی کارتونیست قدیمی برزیلی که به این تیم لقب "کانارینیو" (قناری کوچک) داده بود یا القاب دیگری همچون "آمارلینیا" (زرد کوچک) یا "ورده-آمارلو" (سبز و زرد) یا "پنتاکمپیائو" (قهرمان پنج گانه) یا به قول برخی گزارشگرهای اهل آمریکای لاتین "ال اسکرچ" ! مهم این است که تیم ملی یا همان سلسائو پیروز شود، جام ها را فتح کند و از همه مهم تر زیبا بازی کند.


    و اما نگاهی کنیم به آخرین اردوی تیم ملی برزیل در ایالات متحده آمریکا و دو بازی دوستانه مقابل کاستاریکا و آمریکا پس از جام ملت های آمریکای جنوبی. جالب اینجاست که در این اردو، دونگا ترجیح داد که از دروازه بان های شاغل در لیگ برزیل دعوت کند و هیچ اثری از نتو (یوونتوس)، دیه گو آلوس (والنسیا) و کابرال (ناپولی) نبود. انتخاب اول دونگا برای دروازه مارسلو گروهه است. در خط دفاعی هم به جز داوید لوییز و مارکینیوش (پاریسن ژرمن)، مارسلو و دانیلو (رئال مادرید)، فابینیو (موناکو) چهره های جدیدتری مانند گابریل پائولیستا (آرسنال) و داگلاس سانتوس (اتلتیکو مینیرو) نیز دعوت شدند ولی اثری از دنی آلوس، فیلیپه لوییز، تیاگو سیلوا و ژسوس نبود. در خط میانی هم دونگا ترجیح داد از فرناندینیو، فیرمینو، کوتینیو، لوییس گوستاوو و ویلیان دعوت کند که البته کسی را متعجب نکرد ولی حضور رافینیا هافبک ساله بارسلونا و همچنین دعوت مجدد از کاکا در 33 سالگی به جمع یاران سلسائو جالب توجه بود. حضور کاکا در برزیل منتقدان و موافقان زیادی را به همراه داشت درحالیکه اثری از رامیرز و اسکار دو بازیکن خط میانی چلسی و همچنین فرد (شاختار) در این اردو نبود. در خط حمله هم علاوه بر نیمار و هالک، حضور لوکاس مورا و عدم دعوت از روبینیو و دیه گو تاردلی تعجب برانگیز بود. شاید حضور آنها در لیگ چین باعث عدم دعوتشان به تیم ملی شد و دقیقا" بر خلاف این موضوع، حضور کاکا در لیگ آمریکا دلیل دعوت وی به این اردو بود.



    برزیل در اولین بازی مقابل کاستاریکا در حالیکه از چهره های جدیدتری همچون مارسلو گروهه، داگلاس کاستا، لوکاس لیما و دانیلو در ترکیب اصلی استفاده می کرد با تک گل دقیقه 10 هالک در ورزشگاه ردبول آرنا نیویورک به برتری رسید. کاکا، نیمار و کوتینیو روی نیمکت بودند که البته هر سه در نیمه دوم به میدان رفتند تا شایعه بیماری مشکوک نیمار نیز خاتمه یافته تلقی گردد. نیمار که به علت دریافت دو کارت قرمز از دو بازی ملی رسمی محروم است، پس از پایان بازی به نیمکت نشینی و حضور فقط ده دقیقه ای خود اعتراض کرد. عکسی نیز از سال 2010 در اینستاگرام نیمار منتشر شد که وی را در کنار کوتینیو روی نیمکت تیم ملی برزیل در اولین حضور آنها در اردوی سلسائو نشان می داد. نیمار به طعنه خطاب به دوست صمیمی اش کوتینیو گفت که تاریخ تکرار شده است! حضور یکی از خواهرهای دوقلوی تنیسور کانادایی در ورزشگاه برای تماشای بازی نیمار و ترجیح دادن وی به تماشای بازی خواهرش هم مورد توجه رسانه های آمریکایی قرار گرفت. نکته جالب نیمکت نشینی نود دقیقه ای روبرتو فیرمینو هافبک جدید لیورپول بود. به هر حال در این بازی، قهرمان پنجگانه جهان بارها دروازه کاستاریکا را تهدید کرد ولی با درخشش پمبرتون دروازه بان حریف، به بیش از یک گل نرسید. میراندا و داوید لوئیز در عمق خط دفاعی بودند درحالیکه به مارسلو و دانیلو اجازه داده شده بود که در کارهای تهاجمی هم شرکت کنند و لوئیز گوستاوو هم به عنوان یک سپر در جلوی خط دفاعی بازی می کرد.


    و اما چند روز بعد در ورزشگاه فاکسبورو ماساچوست، دیدار تیم های ملی برزیل و آمریکا برگزار شد که با برتری 4-1 برزیل خاتمه یافت. بدین ترتیب زرد قناری در هر 20 بازی دوستانه خود طی 2 سال اخیر به پیروزی رسیده و طی 1800 دقیقه بازی های غیر رسمی فقط 4 گل دریافت کرده است! دهمین برد پیاپی برزیل مقابل آمریکا نیز رقم خورد. باز هم گلزنی برزیلی ها با پای هالک آغاز گردید. اعتراضات نیمار پس از بازی مقابل کاستاریکا نتیجه معکوس داشت و باز هم دونگا ترجیح داد که ابر ستاره اش را روی نیمکت بنشاند و ثابت کند که از هیچکس واهمه ای ندارد. البته نیمار در نیمه دوم به میدان فرستاده شد و توانست 2 بار نیز گلزنی نماید تا به رکورد 46 گل ملی برسد. اولین گل ملی رافینیا هم در این بازی ثبت شد. کیفیت بسیار مطلوب بازی برزیل به شدت آمریکایی ها را دچار دردسر نمود و برد گوژان دروازه بان این تیم دو بار مقابل مارسلو وادار به واکنش گردید. همچنین ویلیان و داگلاس کاستا نیز یکی از بهترین بازی های ملی خود را انجام دادند هرچند که کاکا، کوتینیو و دانیلو به میدان نرفتند. نیمار در پایان بازی عنوان کرد که برزیل هرگز متکی بر یک بازیکن نیست.

  2. 2 کاربر مقابل از ali_@sghar عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    888 (11th September 2015), BL4CK_VIPER (12th September 2015)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا