داستان اسب ها و مست ها
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: داستان اسب ها و مست ها

  1. #1


    محل سکونت
    SHIRAZ
    نام واقعی
    s A r A
    استاتوس
    عجب دنیای کوچیکی...
    شغل و حرفه
    DANESHJOO
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Germany
    نوشته ها
    9,478
    تشکر
    32,276
    تشکر شده 35,728 بار در 9,569 ارسال
    یاد شده
    در 2 پست
    برچسب زده شده
    در 68 تاپیک

    داستان اسب ها و مست ها

    طرفداری- نفراتی مانند دنیل استوریج، جک ویلشر و تئو ولکات پس از اینکه خیلی زود و در سنین پایین چهره شدند، به بازیکنانی همواره مصدوم تبدیل شدند.

    در دهمین سالگرد پیروزی 5-1 انگلستانِ اریکسون مقابل آلمان در مونیخ از دیدی هامان سوال شد که چه خاطره ای از آن بازی دارد و او گفت که، خوب، آن بازی مقدماتی جام جهانی بود. هر دو تیم به مسابقات راه یافتند. ما تا فینال رسیدیم اما یادم نیست انگلیس دقیقا در کدام یکی از مرحله ها حذف شده بود. چند سال پیش بود که هنینگ وهن کمدین آلمانی در یکی از اجراهایش فریاد زده بود دو جنگ جهانی و یک جام جهانی برای شما، سه جام جهانی و یک پاپ (پاپ بندیکت بین سال ها 2005 تا 2013) برای ما!
    یورگن کلوپ برای یک ماه است که در انگلستان کار می کند و دو حقیقت ناجور را کشف کرده است: اول اینکه بازیکنان جوان انگلیسی از نظر بدنی تخلیه می شوند و دوم اینکه مردان قدرت، آن اتمسفر استادیوم ها را به پول فروخته اند.

    پشت آن مرد همیشه خندان، مردی وجود دارد که ایده هایش را صریح از تفاوت ها می گوید و خوب است که به حرف هایش گوش دهیم. ماه قبل جوردن روسیتر از تیم زیر 19 سال انگلستان با مصدومیت همسترینگ به ملوود بازگشت. کلوپ گفت که هرگز ندیده است بازیکنی جوان سه بازی در پنج روز انجام دهد. وقتی با آن ها مثل اسب رفتار کنیم در نهایت جز اسب نخواهیم داشت.

    حقیقت آنگاه روشن می شود که بدانیم 37 بازیکن از 142 بازیکن انگلیسی لیگ برتر در حال حاضر مصدوم هستند. کشور دیگری مشکلی حتی نزدیک به این ندارد. سوال این است که چرا؟ دیمین کومولی که سابقه کار کردن به عنوان مدیر ورزشی در انگلستان و خارج از جزیره را دارد اعتقاد دارد که مشکل از زمانی آغاز می شود که بازیکنان بین 10 تا 19 سال دارند و در آن زمان است که فشار بی اندازه و غیر حرفه ای باعث بروز مشکل می شود.

    به استوریج، ولکات و ویلشر برگردیم. آن ها خیلی زود در باشگاه ها نامی برای خود دست و پا کردند و به تیم ملی رسیدند و حالا بازیکنانی دائما مصدوم هستند. کلوپ حق دارد که سوال داشته باشد که چرا انگلستان بهترین جوانانش را به این سمت رهنمون می کند.

    او در مورد هوادارانی که در دقیقه 82 آنفیلد را پس از دریافت گل دوم مقابل کریستال پالاس ترک کردند هم حق دارد. این رویکری نیست که او در آلمان به آن عادت داشته باشد. این شیوه ای نیست که از آنفیلد در ذهن داشته باشد. جایی که او حرف های زیادی در خصوص آن شنیده بود. جایی که در شب عقاب ها، خبری از یار دوازدهمی روی سکوها نبود.

    این سوالی است که بسیاری از تیم هایی که متوسط انگلیسی که شب های اروپایی آنفیلد را نمی بینند از خود پرسیده اند. که چرا این اتفاقا مرتبا رخ می دهد. آنفیلد در این زمینه تنها نیست. حالا محافظه کار هایی در راس باشگاه ها مانند کتاب دارهایی که حق عضویت را زیاد کرده اند، هنوز کار را در دست دارند اما زمانی زمانِ رفتن آن ها هم می رسد و آنگاه است که باز هم مشتاق تر ها می مانند و کتاب ها و سکوهایی که از آن ها گرما می گیرند.

    دلایل بسیارند. دوره تراس ها در آنفیلد وقتی که بود، بلیط ها ارزان تر بودند. هواداران جمعیتی جوان، کارگر و بومی بودند که خود را بخشی از جذابیت استادیوم می دانستند. حالا اما، گران ترین بلیط های جهان باعث شده اند که میانگین سن هواداران در استادیوم ها 40 سال باشد و البته بخش اعظمی از آن ها توریست ها باشند. درصد زیادی از آن ها صرفا مصرف کننده هایی هستند که برای آن ساعت خاصشان، فوتبال را در نظر گرفته اند.

    این دلیلی است که کمپینی به اسم "فوتبال بدون هواداران یعنی هیچ" به راه افتاده و هدف آن صرفا ارزان شدن مخارج هواداران نیست، بلکه این است که افرادی به ورزشگاه بیایند که تیم برای آن ها یک الویت است.

    ورود به استادیوم نباید تنها بسته به اندازه کیف پول باشد. این باید بستگی به این داشته باشد که چقدر باشگاه را دوست دارند. آن هواداران سرسختی که برای تیم خود تا پای جان پیش می روند صرفا آن ها نیستند که حساب های بزرگتری دارند.

    چیزی به راستی به مشکل برخورده که میخانه های حوالی آنفیلد بهترین جا برای دیدن بازی ها در آن حوالی است، نه سکوهای استادیومی که برای سال ها تیمی را بهتر از سکوهای هر استادیومی به سمت قهرمانی سوق می داد.

    ممنون یورگن! حرف ها و قیاس های تو می تواند برای باشگاهت و کشوری که در آن مربیگری می کنی باعث شروع بحث های مفیدی می شود.


  2. 2 کاربر مقابل از s A r A عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    888 (14th November 2015), Amir_Ali (13th November 2015)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا