برای ۱۱۶ سالگی سمبل آزادی خواهی؛ هنوز و همیشه، فراتر از یک باشگاه
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: برای ۱۱۶ سالگی سمبل آزادی خواهی؛ هنوز و همیشه، فراتر از یک باشگاه

  1. #1


    محل سکونت
    SHIRAZ
    نام واقعی
    s A r A
    استاتوس
    عجب دنیای کوچیکی...
    شغل و حرفه
    DANESHJOO
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Germany
    نوشته ها
    9,478
    تشکر
    32,276
    تشکر شده 35,728 بار در 9,569 ارسال
    یاد شده
    در 2 پست
    برچسب زده شده
    در 68 تاپیک

    برای ۱۱۶ سالگی سمبل آزادی خواهی؛ هنوز و همیشه، فراتر از یک باشگاه

    وقتی تاریخ را مرور میکنیم، میبینیم که فوتبال برخلاف شعار همیشگیاش، پیوندی احتمالا اجباری با سیاست داشته؛ گاهی اوقات نقش سیاست در آن کم بوده و گاهی اوقات و در برخی کشورها مثل اسپانیا، سیاست به بخشی جدایی ناپذیر از فوتبال آن کشور تبدیل شده.

    اگر به نقشه شهر بارسلونا دقت کنیم، میبینیم که در شمال غربی ورزشگاه نیوکمپ گورستان لسکورتس که آرامگاه اسطوره های بارسا از کوبالا تا سزار رودریگز در آن است، قرار گرفته؛ در بخش شمال شرقی آن هم زایشگاه "سنت رامون" واقع شده ، قرارگیری این ۳ بنا در کنار هم نشان دهنده اعتقاد مردم کاتالونیاست؛ آنها به سه چیز اعتقاد ویژه دارند: مرگ، زندگی و در بین آنها فوتبال.

    فوتبال برای کاتالانها فقط یک سرگرمی نیست؛ این ورزش گاهی اوقات برای آنها تبدیل میشود به یک ابزار مناسب برای جنگیدن و گاهی اوقات میشود یک فرصت ایده آل، برای ابراز آزادی خواهی؛ اگر این جنگ در برابر رئال مادرید باشد که دیگر میشود جنگ یک ایالت علیه یک کشور.
    تاریخ این آزادی خواهی در اسپانیا به حدود ۴۰۰ سال قبل بازمیگردد. زمانی که در سال ۱۶۴۰ کاتالانها با حمایت فرانسه توانستند حداقل برای ۱۲ سال استقلال خودشان را به دست بیاورند. آنها به خاطر فرهنگ غنی و سبک خاص معماری و شهرسازیشان که از سایر نقاط اسپانیا جدایشان میکرد، هیچوقت خودشان را جزئی از اسپانیا نمیدانستند.



    اما ۱۱ سپتامبر ۱۷۱۴ ، روزی که محاصره شهر بارسلونا به پایان رسید و شهر در مقابل حمله فیلیپ پنجم سقوط کرد، نقطه عطفی بر این جداییطلبی محسوب میشود. کاتالانها این بار بدون کمک فرانسه شکست خوردند اما این شکست تبدیل به نطفه ایده " ایالت مستقل " شد. درست در نقطه ای که استقلال از بین رفته بود، آنها این شکست را جشن میگیرند و در داخل و خارج از کاتالونیا از آن به عنوان سمبل تفکر کاتالونیا یاد میکنند. تفکری که مادرید را دشمن همیشگی میپنداشت. دشمنی که دشمنی با آن تا امروز پابرجاست.

    با ظهور فوتبال در سالهای پایانی قرن ۱۹ و در روزهایی که هر نوع فعالیت سیاسی ممنوع شده بود، مردم در ایالت کاتالونیا به دنبال راه دیگری برای دفاع از ارزشهایشان رفتند؛ راهی که به تاسیس باشگاه فوتبال بارسلونا ختم شد. باشگاهی که پرچم آن نقش صلیب سنت جرج (که نشان دهنده اتحاد مردم است) بر زمینه رنگهای پرچم ایالت کاتالونیا بود. باشگاهی که از روز افتتاح، یک عبارت ویژه روی سردر آن خودنمایی میکرد:"چيزي فراتر از يك باشگاه".
    مردم با تاسیس باشگاه فوتبال بارسلونا میخواستند هویتشان پابرجا بماند و سمبل جدیدی از تفکر کاتالانی داشته باشند اما حکومت مرکزی هم بیکار نماند. اولین واکنش آنها، تاسیس باشگاه اسپانیول در مرفهترین بخش شهر بود. تیمی که تنها یک سال پس از تاسیس بارسلونا در این شهر متولد شد و تاج پادشاهی موجود در پرچمش گواه سلطنتی بودنش است. درواقع قرار بود اسپانیول، شعبه ای از حکومت در شهر بارسلونا باشد و اجازه ندهد این سمبل کاتالانی گسترش پیدا کند.

    با شکست این تفکر، حکومت مرکزی برای مقابله با این سمبل کاتالانی اقدام به تاسیس تیم سلطنتی در پایتخت کرد. تیمی که در چند سال ابتدایی رویال مادرید نام داشت؛ نامی که به صراحت از سلطنتی بودن تیم حکایت میکرد و البته از سوی شاه آلفونسوی سیزدهم انتخاب شده بود. پیش از شروع جنگ به مدت ۳۰ سال، ورزشگاه لسکورتس (اولین ورزشگاه بارسلونا) محل شعارهای ضد حکومتی و بروز آزادیخواهی و جداییطلبی مردم کاتالونیا بود و پس از جنگ داخلی، با به قدرت رسیدن فرانکوی فاشیست، آزادی خواهی کاتالانها شکل تازهای به خود گرفت.
    فرانکویی که رئیس اتحادیه فوتبال اسپانیا و وزیر ورزش کشور و حتی رئیس باشگاه بارسلونا را هم انتخاب میکرد، با اقداماتش به جریحهدار شدن این حس آزادی خواهی دامن زد؛ تا جاییکه در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۹ در اولین بازی پس اتمام جنگهای داخلی بین بارسلونا و بیلبائو، خوان سول جولیا رئیس منصوب و جدید بارسلونا که به دستور فرانکو به این مقام رسیده بود، سخنرانی اش را با " زنده باد فرانکو" شروع کرد و درنهایت با درخواست از اعضای بارسلونا برای ادای سلام فاشیستی به پایان برد.
    با این وجود باز هم بارسلونا در اوج اختناق اپوزیسیون حکومت بود. در اصل این کارها باعث به وجود آمدن اولین رگههای تنفر بین تماشاگران بارسلونا و طرفداران رئال مادرید بود. یک طرف تیمی کاملا سلطنتی و یک سو تیمی برای زنده نگه داشتن جریان انقلاب. در سال ۱۹۴۱ به دستور حکومت مرکزی تمام پرچمهای آبی و قرمز ایالت کاتالونیا سوزانده شد و برای هر کسی که در خیابان به زبان کاتالان حرف میزد، حکم شش ماه زندان بریده میشد اما در استادیومهای فوتبال اوضاع فرق میکرد.


    تماشاگران کاتالونیایی به زبان کاتالان شعار میدادند و هنگامی که سرود "ستایش از فرانکو" که آن دوره پیش از هر مسابقه فوتبال پخش میشد را از بلندگوهای ورزشگاه میشنیدند، هو میکردند. پس از مرگ فرانکو باز هم این استادیوم نیوکمپ بود که محل تجمع و سخنرانی رهبران آزادی خواهان کاتالان بود؛ تاجاییکه سخنرانی یوردی پوجول و جوزپ تارادلاس در استادیوم نوکمپ از لحظات فراموش نشدنی کاتالانها به شمار میرود.

    اعتراض و آزادیخواهی در ورزشگاهها از ابتدایی ترین روزهای عمر فوتبال اسپانیا تا به امروز حتی در سختترین شرایط پابرجاست؛ به گونه ای که هرسال در الکلاسیکو، راس دقیقه ۱۷ و ۱۴ ثانیه مسابقه تماشاگران سرود "استقلال، استقلال" سر میدهند و سرود ملی کاتالان یا همان السگادورس که اشاره به سالهای آغازین جنگ و استقلال ۱۲ ساله کاتالانها دارد را میخوانند؛ به این امید که پیشگویی تونی استروبل، از اعضای پارلمان کاتالونیا که میگوید:"روزی که نیوکمپ سرود استقلال سر دهد،روزی است که استقلال در آستانه تحقق است."

    بارسلونا در تمام این ۱۱۶ سالی که از عمرش گذشته، به شعارش پایبند مانده و فراتر از یک باشگاه بوده؛ تیمی که امروز یکی از محبوبترین باشگاههای جهان است و در عرصه سیاست، نماد آزادی خواهی مردمانش.
    ویرایش توسط s A r A : 29th November 2015 در ساعت 19:42


  2. کاربر مقابل از s A r A عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    ADEL.GH.K (1st December 2015)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا