اشک ها و لبخندها با مرد کروات /آقای برانکو تولدت مبارک!
کاربر برتر ماه کاربر برتر ماه ali_@sghar
تاپیک برتر ماه تاپیک برتر ماه « مراجعه به تاپیک اصلی »
سوالات متداول و تاپیک های مهم
    گزارش مشکلات انجمن و قالب جدید توسط کاربران
    اطلاعیه گزارش مشکلات چند روز گذشتهِ سایت و انجمن
    افتتاح سایت پرسپولیس اف سی
    ~ اطلاعیه امنیتی ~
    تاپیک 5
    تاپیک 6
    تاپیک 7
    تاپیک 8
    تاپیک 9
    تاپیک 10
    تاپیک 11
    تاپیک 12

کاربران برچسب زده شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: اشک ها و لبخندها با مرد کروات /آقای برانکو تولدت مبارک!

  1. #1

    قهرمان Tetris, قهرمان Asteroids, قهرمان مسابقه بالگرد, قهرمان Bob the Robber, قهرمان Diner Dash Hometown Hero, قهرمان CakeMania, قهرمان Dynomite, قهرمان Mystery Case Files Huntsville
    محل سکونت
    پیروزی
    نام واقعی
    وحید
    استاتوس
    فقط پرسپولیس
    شغل و حرفه
    کارمند و درحال تحصیل
    بازیکن محبوب
    ali daei
    تیم های محبوب خارجی
    Manchester-United | Germany
    نوشته ها
    5,171
    تشکر
    6,608
    تشکر شده 12,833 بار در 3,911 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 62 تاپیک

    Perspolis اشک ها و لبخندها با مرد کروات /آقای برانکو تولدت مبارک!

    اشک ها و لبخندها با مرد کروات


    سه برداشت ذهنی متضاد از «برانکو ایوانکوویچ» که به تازگی 63 ساله شد...

    1. جام جهانی 1998 فرانسه، من نوجوان کم سن و سالی بودم و حسابی طرفدار فوتبال آلمان. از آن نوع تیفوسی اش. از همان هایی که در فرنگ می گویند «هولیگان»! دو سال قبل از آن وقتی در فینال جام ملت های اروپا (یورو96) آلمان با گل طلایی «اولیور بیرهوف» مقابل جمهوری چک به برتری رسید و «کلینزمن» جام را بالای سر برد همان شب جرقه عشق ابدی و ازلی من به این تیم زده شد. سال 1998 در مرحله یک چهارم نهایی، آلمان به تیم کرواسی خورده بود. من تا شب مسابقه حتی اسم کراوسی را نیز نشنیده بودم و نمی دانستم اصلا کجای نقشه جغرافیایی قرار دارد. طبیعی هم بود؛ تنها چند سال از استقلال این کشور می گذشت و منِ نوجوان که هیچ، شاید خیلی از بزرگترها هم این کشور تازه تاسیس حوزه بالکان را نمی شناختند. آن شب آلمان با حساب 3 بر صفر از کراوسی باخت و حذف شد. سه بر صفر، قهرمان جهان از یک تیم بی نام و نشان باخت و بد هم باخت! شاید آن شب بود که برای اولین بار در زندگی معنی «شکست» را با بند بند وجودم احساس کردم. حتی شاید مفاهیمی چون «نفرت» و «انتقام» را هم من همان شب یاد گرفتم. نفرت از تیمی که آلمانِ محبوب من را به خانه فرستاده بود. خوب یادم هست چند روز بعد در یکی از معدود روزنامه های ورزشی آن روزها تصاویری از نیمکت مربیان تیم کرواسی چاپ شده بود. پیرمردی که میگفتند اسمش «بلاژویچ» است و یک مرد عینکی که می گفتند مغز متفکر نیمکت کراوسی است و اسمش «برانکو ایوانکوویچ». شاید اغراق نکرده باشم اگر بگویم آن روزها به خون این دو مرد تشنه بودم! اما فوتبال غیرقابل پیش بینی تر از این حرف هاست. فوتبال گاهی از تنفر، عشق می سازد...

    2. بعد از نسل طلایی 98 فوتبال کشورمان و حضور نسبتا موفقیت آمیز «تیم ملی ایران» در جام جهانی فرانسه، دیگر فکر می کردیم از این پس فوتبال ایران یک پای ثابت همه جام جهانی ها است. حضور همان «میروسلاو بلاژویچ» کروات معروف در راس نیمکت تیم ملی کشورمان نیز این ظن را تقویت می کرد که حضورمان در جام جهانی 2002 قطعی است. اما اتفاقات عجیب و غریب مسابقات مقدماتی جام جهانی 2002 و آن «کشک بادمجان» معروف شب قبل از بازی بحرین و بعدهم آن بازی دراماتیک با ایرلند در مرحله پلی آف، همگی دست به دست هم دادند تا ایران نتواند در جام 2002 حضور داشته باشد. همین امر سبب «قهر ملی» جامعه با فوتبال شد. ناگهان استادیوم ها خالی شدند و دیگر نتایج «تیم ملی» دغدغه اصلی افکار عمومی نبود. شاید از همین رو بود که فدراسیون فوتبال وقت نخواست که این بار دلخرجی کرده و بعد از «بلاژویچ» یک مربی مطرح دیگری را برای نیمکت تیم ملی انتخاب کند. انتخاب آنها همان دستیار عینکی و آرام بلاژویچ بود؛ دست تقدیر بر این بود که برانکو ایوانکوویچ برای اولین بار سرمربی گری را در فوتبال ایران تجربه کند. آن هم تیم ملی فوتبال ایران! اما عملکرد برانکو در تیم ملی برخلاف پیش بینی های اولیه بود. قهرمانی در مسابقات آسیایی «بوسان»، قهرمانی مسابقات غرب آسیا، مقام سومی در جام ملت های 2004 (که شاید حق ایران قهرمانی هم بود)، قرارگرفتن در رتبه زیر بیستم رنکینگ فیفا برای اولین بار در تاریخ فوتبال کشورمان، صعود بی دردسر به جام جهانی 2006 و در نهایت انجام چند بازی دوستانه به یاد ماندنی از جمله بازی معروف ایران و آلمان در استادیوم آزادی از دوران برانکو، خاطرات خوب و علمکرد قابل دفاعی به جای گذاشت. به لطف همین نتایج بود که درست یا غلط، رسانه های آن زمان آنقدر آستانه انتظارات را از تیم ملی بالا برده بودند که نتایج نه چندان دلچسب در جام جهانی 2006 پایانی بود بر همکاری پنج ساله برانکو و تیم ملی. با آن جمله معروف عادل فردوسی پور بعد از بازی با پرتغال؛ «خداحافظ جام جهانی، و شاید خداحافط آقای برانکو!»...
    3. برانکو «رفت و برگشت!»؛ مرد کرواتی که در تابستان داغ سال 85 از فوتبال ایران رفته بود در زمستان سرد سال 93 به ایران برگشت. این بار آمده بود تا پرسپولیس را بسازد. پرسپولیسی که اتفاقا مثل همان تیم ملی سال 2002، هوادارانش را از خود دلسرد و مایوس کرده بود. پرسپولیسی که سالها با «ژوزه» گرانقیمت و «استیلی» بی تجربه و «گلمحمدی» پرشور و دایی «پرادعا» و درخشانِ «سنت گرا» یک روز خوش ندیده بود. برانکو که آمد، گویی گمشده چندین ساله پرسپولیس پیدا شد. خیلی ها «پرسپولیسِ برانکو» را دوست داشتنی ترین پرسپولیس بعد از دهه هفتاد می دانند. کاری به بحث های فنی و آنالیز دقیق عددی ندارم. اما همین که سال گذشته و بعد از ناکامی در بازی آخر و از دست رفتن قهرمانی، یک استادیوم ایستادند و برانکو و تیمش را تشویق کردند، یعنی هوادار به چیزی که می خواست رسید. وقتی همین امسال بعد از شکست در دربی، بخش قرمز رنگ ورزشگاه به جای شعار «حیا کن، رها کن» بازهم ایستاد و تیم بازنده را تشویق کرد، یعنی هوادار به چیزی که می خواست رسید. بی تردید آرزوی هریک از هواداران پرسپولیس «جام قهرمانی» و «پیروزی در دربی» است، اما آنها بیش از آنکه قهرمانی و پیروزی در دربی را بخواهند تشنه یک «یک پرسپولیسِ قابل احترام» بودند. برانکو این پرسپولیسِ محترم را برای آنها به ارمغان آورد. پرسپولیسی که دیگر برای بقا در لیگ برتر نمی جنگد! پرسپولیسی که به باخت های متوالی عادت نکرده، پرسپولیسی که در آن از بازیکن سالاری خبری نیست و مهمتر از هرچیز پرسپولیسی که سکوها را با خود آشتی داد. مرد محبوب پرسپولیسی ها امروز دیگر وارد 63 سالگی شده است. مرد 63 ساله ای که روزی، «لگدپرانی» بازیکن تیمش بعد از تعویض آن هم در آوردگاه جام جهانی و دعوای 2 بازیکن خودی در داخل زمین و حین مسابقه آن هم در جام ملت ها را تحمل می کرد، این روزها حتی تنش لفظی بازیکنانش در جریان تمرین قبل از مسابقه را هم بر نمی تابد و آن ها را به خانه می فرستد تا نشان دهد پخته تر و مقتدرتر از دورانی هست که روی نیمکت تیم ملی می نشست.
    آقای برانکو! پرسپولیسی که ساختی را دوست دارم. از خون آن بازی آلمان و تیم کشورت هم گذشتم! تولدت مبارک!


  2. 4 کاربر مقابل از V a H i D عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    ali_@sghar (1st March 2017), MINA (2nd March 2017), ZahrA-ReD (2nd March 2017), عشق (2nd March 2017)

  3. #2


    محل سکونت
    varna
    نام واقعی
    z@hra
    استاتوس
    من بد نیستم۔۔۔ شاید بلد نیستم!
    شغل و حرفه
    فوتسال
    بازیکن محبوب
    Mohsen Khalili
    تیم های محبوب خارجی
    Real-Madrid | Spain
    نوشته ها
    1,782
    تشکر
    5,958
    تشکر شده 3,109 بار در 1,387 ارسال
    یاد شده
    در 0 پست
    برچسب زده شده
    در 29 تاپیک
    لایک!
    انقدددددر من این بشر و دوسش دارم!
    از پرسپولیسی ک ساخته تااا دیسیپلین و کنار گذاشتن رامین و علیپور قبل بازی مهم جلو وحده و درگیریش یا کیروش و عشقش ب هوادارا و ارامشی ک تو مصاحبه ی بعد باخت میده بهم... دوست داشتنی انصافا!
    تولدشم مثل خودش مبارک بود برامون!






  4. 2 کاربر مقابل از ZahrA-ReD عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    V a H i D (3rd March 2017), عشق (2nd March 2017)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
برو بالا