جاناتان ویلسون یکی از نویسنده های با سابقه و از کارشناسان خبره فوتبال است که در گاردین مطابی می نویسد او در یکی از مقالات اخیر خود وضعیت آؤشاوین را بررسی کرد است.
زنیت در یک سوم پایانی فصل با کسب دو تساوی افراد را به فکر فرو برد که شاید ماراتن این فصل روسیه با افت این تیم در پایان همراه باشد و رقابت قهرمانی جدی تر شود اما بلافاصله این فرضیه رد شد. دینامو مسکو تیم سوم روسیه میزبان زنیت بود. دینامو در 17 بازی خانگی خود در این فصل تنها دو باخت کسب کرده است و یک تیم سرسخت تلفی می شد. اگر آن ها می توانستند از زنیت تساوی بگیرند آنگاه زسکا با برد مقابل اسپارتاک در دربی شهر مسکو می توانست به چهار امتیازی زنیت برسد. زسکا مأموریت خود را انجام داد و 2-1 به پیروزی رسید اما زنیت با غرور بازی کرد و 5-1 دینامو را در مسکو در هم کوبید تا فاصله 6 امتیازی خود را با تیم دوم جدول یعنی زسکا حفظ کند و ثابت کند چرا از هر تیم دیگر روسی پیش افتاده است.
مصدومیت دنی که وظیفه اصلی بازیسازی در جناح چپ به عهده او بود می توانست زنیت را زمین گیر کند اما آندری آرشاوین خلأ او را پر کرد. او در حالی که در این بازی هنوز سه بازی از حضورش در زنیت - از زمان بازگشتنش از لندن به روسیه - تمام نکرده بود اما نشان داد که آمادگی بدنی اش بهتر شده است. او در بازی اولش برای زنیت 55 دقیقه بازی کرد. در بازی دوم 66 دقیقه به میدان رفت و در مقابل دینامو 71 دقیقه به میدان رفت. با پاس گل او در جناح چپ سرگی سماک سومین گل تیمش را به ثمر رساند و سوتسکی اسپورت در گزارش مسابقه نوشت " آرشاوین پر تلاش ترین و خطرناک ترین بازیکن زمین بود"
آرشاوین نیز گفت:" ما فوتبال با کیفیتی بازی کردیم و با یکدیگر ترکیب های خوبی در بازی ساختیم. از شانس هایمان به خوبی استفاده کردیم و به هوادارانمان که به مسکو آمده بودند ارمغان ویژه ای دادیم. همه چیز به جز زمین بازی خوب بود و این زمین کار را برای هر دو تیم مشکل کرده بود. دینامو خیلی بد کار را آغاز کرد و چند اشتباه انجام داد که به سختی تنبیه شد."
دو گل اول مسابقه از روی اشتباهات دفاعی فاحش به ثمر رسید و با دریافت دو گل از سوی دینامو در عرض 15 دقیقه اول مسابقه امیدهای دیگر تیم ها به یأس بدل شد. الکساندر کرژاکوف دو گل دیگر رساند و رکورد گلزنی خود در این فصل را به 20 گل رساند اما این آرشاوین بود که پس از مسابقه توجه اکثر افراد را به خود جلب کرده بود.
لوچیانو اسپالتی سرمربی زنیت می گوید:" او در هر مسابقه بهتر و بهتر می شود. نمی توانم راجه به فرم او قضاوت کنم. او در آرسنال سخت تمرین می کرده است اما کم بازی می کرده است و متعاقباً شکل بازی خود را از دست داد. اما او به پیشرفت ادامه می دهد."
کم مسابقه کردن شاید صحبت درستی باشد و دوران آرشاوین را در آرسنال پایان داده باشد. او در فاصله بین 4 ژانویه و دیدار جام حذفی مقابل لیدز تا انتهای فوریه تنها 84 دقیقه در آرسنال بازی کرده بود. اما سؤال این است که چه اتفاقی قبل آن رخ داده بود؟ آرشاوین از فرم سال 2008 خود بسیار دور شده است اما با پیوستن دوباره به زنیت اوضاعش بهتر شده است. بازگشت به خانه به نظر موجب الهام بخشیدن و دمیدن روح تازه ای در وی شده است و شاید مشکل او در لندن دل تنگی برای خانه بوده است.
به نظر می رسد این یکی از مشکلات دردناک روس ها باشد. یگور تیتوف می گوید او به محض این که دومودیدوو را ترک می کرد احساس دلتنگی داشت و کالین ثوبرون در کتاب خود با نام "درمیان روس ها" می نویسد که روس ها احساس عمیقی نسبت به خانه دارند و خاطرنشان می کند که لغت "مادر روسیه" چرا تا این حد استعاره و تشبیهی قوی میان روس هاست.
آرشاوین بچه ی سن پترزبروگ است. او حتی همسرش را نیز در نوسکی پروسپکت برای اولین بار دیده است و به خاطر عملکرد ضعیفش در تیم ملی ای که او کاپیتان آن هاست مورد انتقاد رسانه های روسیه قرار داشته است اما شاید بتواند تا یورو 2012 به فرم مطلوب برسد.